Қор одам

Qushchani ona ko�ksiga bog�lab turgan yam-yashil bog�ich hozir qayerda hilpirab turibdi ekan! Uni faqat laylakkina ko�rgan ekan, yam-yashil o�simlik poyasi bog�ichi uning tuguni, chiroyli guli, jajji qizchaning beshigi bo�lgan ekan. Endilikda o�sha qizcha go�zal qizga aylangan ekan, shu topda u yana onasining ko�ksiga boshini qo�yib turgan ekan.

Ular bir-birlarini quchoqlashib, botqoqlik chetida turishganda ustlarida laylak aylana boshlabdi. U darhol orqaga – uyasiga qaytib borib, anchadan beri saqlab yurgan oqqush kiyimlarini olib kelibdi va ona-bola oldiga tashlabdi.

Ular kiyimlarni darrov kiyishib, oqqush bo�lib, osmoni falakka ko�tarilishibdi.

– Endi gaplashib olaylik! – debdi laylak – Garchi qushlarning tumshuqlari har xil bo�lsa-da, bir-birimizni tushunamiz! Shu bugun kechasi kelganlaring juda soz bo�ldi: ertaga biz bu yerda bo�lmas edik. Ertalab men ham, xotinim ham, bolalarim – hammamiz janubga uchib ketamiz! Sizning Nil sohillaringizning eski qadrdoni bo�lib qolganman! Mana, xotinim ham yonimda, uning qalbi tilidan ham yaxshiroq! U hamisha malika kulfatdan xalos bo�ladi, deb aytardi.

Men bolalarim bilan bu yoqqa oqqush kiyimlarini olib keldik! Qisqasi, juda xursandman! Shu yerda bo�lganimdan juda baxtiyorman! Tong-saharda hammamiz janubga uchamiz! Biz oldinroqda uchamiz, faqat orqada qolib ketmanglar, yo�ldan adashib qolasizlar! Sizlarga ko�z-quloq bo�lib boramiz.

– Men bo�lsa yurtimga nilufar gulini olib boryapman! – debdi Misr malikasi.

– U yonginamda oqqush kiyimida uchib boradi! Yuragimning guli o�zim bilan, orzumga yetdim! Endi uyga!

Biroq, Xelga vikingning saxovatli xotini, tutingan onasi bilan diydor ko�rishmaguncha Daniyani tark eta olmasligini aytibdi. Xelga uning hamma yaxshiliklarini, mehr-u muhabbatga to�la har bir so�zini, asrandi qizi tufayli to�kkan har bir dona ko�zyoshlarini xotirlabdi, shu lahzada bu onasidan ko�ra bu onasini ko�proq sevayotganini his etibdi.

– Biz ham vikingning qasriga uchib borishimiz kerak! – debdi laylak. – U yerda meni xotinim, bolalarim kutishmoqda! Sizlarni ko�rib ko�zlari qinidan chiqquday quvonishadi-da, tumshuqlarini ham rosa taqillatishadi! Xotinim ko�p gapirmasa kerak! U juda kamsuxan, fikrini oqilona, qisqa bayon qiladi, fikrlashi undan ham ziyoda! Hozir kelganimizni ma’lum qilib, tumshug�imni taqillataman!

Shunday deb, u tumshug�ini rosa taqillatibdi.