Қор одам

– Eng muhim narsani ular unutmasliklari kerak edi, bu yerda eng asosiy shaxs – sensan! Olimlar valdirashdan nariga o�ta olganlari yo�q! Ammo sening navbating ham kelsa kerak!

Yarim kechadan keyin saroydagilar shirin uyquga ketishganda, u yerdagi uylardan birida faqat bitta tirik jon uxlamabdi. Garchi u uya yonida bir oyoqlab turgan, lekin qo�riqchilikda mudrayotgan bo�lsa-da, u laylak emas, Xelga ekan. U ayvonga chiqib, shimolda yurgan paytlarida ancha katta va yorqinroq bo�lib tuyulgan yulduzlar bilan bezangan tiniq, musaffo osmonga nazar tashlabdi.

Lekin bular o�sha yulduzlarning o�zginasi ekan! Xelga viking xotinining ma’sum ko�zlarini va ana shu ko�zlardan baqa-qizi ustiga to�kilgan ko�zyoshlarini eslabdi. Endi bo�lsa u Nil sohilidagi yulduzli osmonni aniq zavq bilan tomosha qilayotir, muattar bahor havosidan to�yib-to�yib nafas olayotir. Bu budparastning hayvon holida jirkanch, kishi qo�l tekkizish u yoqda tursin, qarashga ham hazar qiladigan, odam qiyofasida esa hayvontabiat bo�lgan bu ayanchli mavjudotga qanday mehribonchiliklar ko�rsatganini, uni zo�r muhabbat bilan sevganini o�ylabdi! Xelga charaqlab turgan yulduzlarga boqarkan, o�ldirilgan xristianning peshanasidan ular o�rmon va botqoqlar ustidan uchib o�tayotganda taralgan nurni xotirlabdi. U xristianning orqasiga mingashib ketayotganda eshitgan tovush va so�zlari quloqlari ostida qayta jaranglaganday bo�libdi. O�shanda u qizga muhabbatning tuganmas manbai, butun inson zotini o�z og�ushiga olgan ulug� muhabbat haqida gapirgan ekan!

Ha, unga ko�p narsalar nasib qilibdi, murod-maqsadiga erishibdi! Xelga kecha-yu kunduz o�ziga nasib etgan baxt haqida o�ylabdi, ajoyib yo�llar bilan uni eng oliy shodonlik va farog�at sari olib borayotgan o�z hayoti haqida mulohaza yurgizibdi, shu ikki narsa hech xayolidan ketmabdi.

Bir hadya keltirgan kishiga, bir sovg�aga qaragan boladek bu mavzularga tez-tez qaytaveribdi. U butun vujudi bilan chinakam baxti, kelgusida uni qarshi oladigan va kutayotgan istiqboli haqidagi o�ylarga berilib ketibdi, ammo bu baxtni unga kim berganini butunlay unutib yuboribdi. Uning qonida yoshlik g�ayrat-jasorati jo�sh uribdi, quvonchdan ko�zlari o�tday chaqnab ketibdi. Saroyda ko�tarilgan katta shovqin-suron qizning xayolini bo�libdi. U o�sha shovqin kelgan tomonga qarasa, ikkita bahaybat, kuchli tuyaqush oyoqlarini qo�liga olib saroy hovlisida chopib yuribdi.