Қор одам

Ular osmonga ko�tarilgach, malikaga: «Sho�ng�iyver, sho�ng�iyver! Endi oqqush bo�lib uchib bo�psan! Yurtingni ham ko�rib bo�psan! Botqoqlikda o�tiraver!» deb qichqirishdi, pat kiyimlarni to�zitib tashlashdi! Patlar osmonda qor uchqunlariday uchib yurdi, yaramas malikalar esa ko�zdan g�oyib bo�lishdi!

– Qanday dahshat! – debdi xotini. – Eshitishga ham madorim qolmadi! Xo�sh, keyin nima bo�ldi?

– Malika yig�lab, faryod cheka boshladi! Ko�zyoshlari to�nka ustiga ariq-ariq bo�lib oqdi, to�satdan to�nka qimirlab ketdi! Bu to�nka emas, balki balchiqda yashayotgan o�sha botqoqlik shohi ekan.

Uning qanday o�girilganini ko�rdim, qarasam, to�nka emas! U loy va balchiqqa bulangan qo�llarini malikaga cho�zdi. Bechora shunaqayam qo�rqdiki, sakrab tushib, balchiq ustidan qocha boshladi. Qayoqqa qocha olardi! Men o�zim balchiq ustidan ikki qadam yura olmayman! Malika pastga cho�kib ketdi, uning orqasidan botqoqlik shohi ham sho�ng�idi. Axir uni cho�ktirgan ham o�sha-da! Suv betida pufakchalar paydo bo�ldi, vassalom! Bechora malika botqoqlikka tiriklayin ko�mildi. Endi gul olib, o�z vataniga qayta olmaydi. Oh, bu manzarani o�zing ko�rganingda toqat qilolmasding, xotinjon!

– Bunaqa hodisalarni menga aytmaganing ma’qul edi! Bu tuxumga ta’sir qilishi mumkin! Malika falokatdan qutuladi! Uni xalos qilishadi! Bordiyu, mening yoki sening, yo bo�lmasa o�zimiznikilardan birortasining boshiga shunday kun tushsa, adoyi tamom bo�lardik.

– Harholda hushyor bo�lib turaman! – debdi laylak, shunday qilibdi ham.

Oradan ko�p vaqtlar o�tibdi.

Kunlarning birida laylak qarasa, botqoqlikning tubidan uzun, ko�m-ko�k poya bo�y cho�zib chiqibdi, keyin suv betida yaproq paydo bo�libdi; u o�sib, tobora kattalasha boribdi. So�ng suvdan g�uncha ko�rinibdi, laylak botqoq ustidan uchib o�tayotganda quyosh nurlarida g�unchaning ochilganini, gulning kosasida go�yo hozirgina cho�milib chiqqandek jajji qizchaning o�tirganiga nazari tushibdi.

Qizcha Misr malikasiga juda-juda o�xsharmish, laylak avvaliga bu yana kichkina bo�lib qolgan malika deb o�ylabdi, lekin durustroq bosh qotirib, u Misr malikasi bilan botqoqlik shohining qizi bo�lsa kerak, degan fikrga kelibdi. Shuning uchun ham u gulkosada o�tiribdi-da.

«Uning bu yerda qolishi mumkin emas! – deb o�ylabdi laylak.