Чол ва денгиз

– Ундай бўлса, бир бўлак гўшт озлик қилади. У бизга кўп яхшилик қилган.

– Бугун-чи, пиво ҳам берди.

– Мен ҳаммадан ҳам консерваланган пивони яхши кўраман.

– Биламан. Лекин бугун у шишада пиво берди. Шишасини қайтариб бераман.

– Хўп, раҳмат сенга, – деди чол, – кел, овқатланайлик.

– Мен сенга қачондан бери овқатланайлик, деяпман, – деди меҳрибонлик билан бола. – Овқат совуб қолмасин деб, идишнинг оғзини очмай, кутиб турибман.

– Ҳай майли, ювиниб олсам бўларди-да.

«Қаерда ҳам ювинардинг?» – ўйлади бола. Бу ердан колонкагача икки квартал бор эди.

«Унга совун ва яхши сочиқ олиб бериш зарур, сувнинг ҳам кетини узмаслик керак. Бу тўғрида нега аввал ўйлаб кўрмаган эканман. Унга янги кўйлак, қишки куртка, бирон этикпетик ва яна бир кўрпа ҳам лозим».

– Лаззатли гўшт экан, – мақтади чол.

– Бейсбол ҳақида гапириб бер, – сўради ундан бола.

– Америка лигасида, мен айтганимдек «Янки» ютяпти, – мамнуният билан сўзлай бошлади чол.

– Шундайку-я, лекин бугун уларнинг тозаям титпитини чиқариб юборишди.

– Бу ҳеч гап эмас. Яна улуғ Ди Маджио ўйиннинг пайховасини олган.

– Гуруҳда унинг бир ўзи эмас-да.

– Тўғри-ю. Лекин ҳамон ўйиннинг натижаси унга боғлиқ. Бруклинликлар билан филадельфияликлар ўйнайдиган иккинчи лигада эса ютишга фақат бруклинликларда имконият бор.