Чол ва денгиз

У, ўз-ўзинг ва яна денгиздан ташқари ҳам гаплашадиган бирон одаминг бўлса қандай ажойиб бўлишини ҳозир ич-ичидан сезди. – Мен сени роса қўмсадим, – деди у. – Сен бирон нарса ушладингми?

– Биринчи РєСѓРЅРё битта. Р?ккинчи РєСѓРЅРё СЏРЅР° битта, учинчи РєСѓРЅРё бўлса, иккита катта балиқ ушладик.

– Қойил!

– Энди биз яна биргалашиб ов қиламиз.

– Сираям. Менда толе Р№СћТ›. Р?шим тескари кетяпти.

– Э, қўйсанг-чи, шу тескари-пескарингни! – деди бола. – Мен сенга толе келтираман.

– Ота-онанг-чи, улар нима дейишади?

– Аҳамияти йўқ. Кеча мен иккита балиқ ушлаб бердим-ку. Аммо энди биз икковлашиб балиқчилик қиламиз, чунки, мен ҳали жуда кўп нарсани ўрганишим керак.

– Зўр бир санчқи топишга ва денгизга доимо уни олиб чиқишга тўғри келади. Тиғини эски «форд»нинг рессоридан қилса ҳам бўлади. Гуанабакоада чархлатиб оламиз. У жуда ўткир бўлиши керак, аммо синиб кетмаслиги учун тобланмаган бўлиши шарт.

– Мен сенга янги пичоқ топиб бераман, рессорни ҳам ўзим чархлатаман. Яна неча кун кучли brisa[10 - Соҳил шамоли (исп.).] эсиб туради?

– Эҳтимол, уч кундир. Балки, ундан ҳам кўпроқдир.

– У пайтгача ҳамма нарса жойида бўлади, – деди бола.

– Мен уларни нима қилиш кераклигини биламан. Кечаси аллақандай ғалати бир нарса тупурдим, шундан менга, худди кўкрагимда бир нарса ёрилиб кетгандай бўлиб туюлди.