Чол ва денгиз

РЈРЅРёРЅРі СЏРЅР° боши айланиб кетди, шунга қарамасдан чилвирни ўлиб-тирилиб тортишдан тўхтамади. «Ахир, бўлса-бўлмаса, СѓРЅРё ёнига тўнтариб Т›СћР№РёС€ қўлимдан келади-РєСѓ, – деб ўйлади Сѓ. – Ажаб эмас, СѓРЅРё Р±Сѓ сафар чалқанчасига ағдариб олсам. РўРѕСЂС‚ С…РѕРѕ-Рѕ, торт! – РЋР· қўлларига Р±СѓСЋСЂРґРё Сѓ. – Қани, ТіР°-ТіР°, оёқлар, бардам-бардам! Калла, бўла Т›РѕР», анқайма! Р?С€ кўрсат! РђС…РёСЂ, сен ҳеч қачон мени ерга қаратмагансан-РєСѓ.

Бу сафар мен уни чархпалак қилиб ташлайман!»

Ҳали балиқ қайиққа яқин келиб улгурмасданоқ, у бор кучини йиғиб, ўлар-тириларига қарамай торта бошлади. Бироқ балиқ ёнбошига ағдарилди, холос.

Кейин яна ўзини ўнглаб олди-ю, олислаб кетди.

– Менга қарагин, балиқ! – деди чол унга. – Сен барибир ўласан. – Шундай бўлгач, мени ҳам ўзингга қўшмозор қилишдан бир маъно борми?

«Бунақада икки қўлимни бурнимга тиқиб қолаверишим ҳам ҳеч гап эмас», – кўнглидан ўтказди у.

Оғзи шундай ҳам қақраб кетган эдики, ҳатто лабини лабига қовуштиришга мажоли етмас, сув солинган шишани чўзилиб олиш учун эса мадори йўқ эди. «Бу гал мен энди уни қайиққа судраб келтирмасам бўлмайди, – деб ўйлади у. – Кунинг битиб қолганга ўхшайди, чол». «Йўқ, – деб чўрт кесди у ўзини, – битиб қолгани йўқ. Умринг ҳали юз йилларга етади, чол».

Кейинги айланиш пайтида чол сал бўлмаса балиқни қўлга киритай деди-ю, бироқ у яна ўзини ростлаб олиб, оҳиста узоқлаб кетди.

«Мени хароб қиляпсан, балиқ, – ўйларди чол.