Уч бақалоқ

]

Yoz kunlarining birida, iyun oyining juda bahavo bir kuni doktor Gaspar Arneri o�simlik va qo�ng�izlarning ayrim turlarini terish ham tutish uchun uzoq sayrga chiqmoqchi bo�ldi.

Doktor Gaspar Arneri ancha yoshga borib qolgan keksa odam edi; shuning uchun u shamoldan, yomg�irda ivib qolishdan qo�rqar va uydan chiqayotganida bo�yniga qalin sharf o�rar, ko�ziga changdan saqlanadigan ko�zoynak taqar, qoqilib ketmaslik uchun qo�liga hassa ushlab olar va umuman, sayrga zo�r ehtiyotkorlik bilan hozirlik ko�rardi.

Bu safar havo juda yaxshi edi: oftob charaqlab nur sochardi; o�t-o�lanlar shunaqangi yam-yashil ediki, hatto ularning shirin ta’mini og�zingda ham his etarding osmonda qoqi o�t momiqlari uchib yurar, qushlar chug�urlashardi: yengil shabboda bamisoli balda kiyiladigan ko�ylakning etaklari singari yelpinardi.

– Mana bu yaxshi bo�ldi, – dedi doktor, – lekin shunga qaramay, plashni olish kerak, nimagaki yoz havosi beqaror bo�ladi. Yomg�ir yog�ib yuborishi mumkin.

Doktor uy xodimasiga ro�zg�or ishi bo�yicha farmoyish berdi, «huh»lab ko�zoynagini artdi, jomadonga o�xshab ketuvchi yashil charm qoplangan qutichasini qo�liga oldi-da, yo�lga chiqdi.

Eng xushmanzara joylar shahar tashqarisida, Uch Baqaloq Qasri joylashgan yerda edi. Doktor ko�proq shu yerlarga kelib turardi. Uch Baqaloq Qasri kattakon bir bog�ning qoq o�rtasida qad ko�targan edi. Bog� gir aylangan chuqur zovur bilan o�ralgan bo�lib, bu zovurning har yer-har yeriga qop-qora temirdan osma ko�priklar qurilgan edi.

Ko�priklarni saroy soqchilari pat qadalgan qora kleyonka shlyapa kiygan gvardiyachilar qo�riqlab turardilar. Bog�ning atrofi esa yerning to osmon bilan tutashgan joyigacha gul-chechaklar chaman bo�lib o�sgan o�tloqlar, daraxtzorlar va ko�llar bilan qoplangan edi. Bu yerlar juda yaxshi sayrgoh edi. Bu yerda o�t-o�lanlarning eng alomat turlari o�sar, eng antiqa qo�ng�izlar g�o�ng�illab uchar va eng xushovoz qushlar sayrashardi.

«Yo�q, piyoda borish uchun u yer uzoq. Yaxshisi, shahar darvozasigacha boraman-da, u yerda izvosh yollayman. Qasr bog�igacha meni shu izvosh olib borib qo�yadi», – deb o�yladi doktor.

Shahar darvozasi oldida bugun odamlar har doimgidan ko�proq edi.

«Iye, bugun yakshanbami? – deb gumonsiradi doktor. – Yo�q, undaymas-e. Bugun seshanba-ku».

Doktor olomonga yaqinroq bordi.