Уч бақалоқ

Bu gumbur-gumburning aks sadosi xuddi koptokdek sakrab-sakrab shamol esgan tomonga olislab ketdi. Bundan nafaqat doktor qo�rqib bir necha qadam orqaga tisarildi – balki butun olomon cho�chib, o�zini har yoqqa otdi. Bolalar yig�lab yuborishdi; kaptarlar qanotlarini patillatib gurra uchishdi; itlar pisib olgancha ingray boshlashdi.

To�p sadolari momaqaldiroqdek dahshatli gumburlardi. Olomon butun maydonni boshiga ko�tarib shovqin soldi. Odamlar darvozaga yopirilib kelib qichqira boshlashdi:

– Prospero! Prospero!

– Yo�qolsin Uch Baqaloq!

Doktor Gaspar butunlay gangib qoldi.

Olomon orasida uni tanib qolishdi, chunki ko�pchilik uni ilgariyam ko�rgan-bilgan edi. Ayrim odamlar, go�yo undan panoh axtarganday, undan yordam kutgandek u tomon tashlandilar, ammo doktorning o�zi yig�lamoqdan beri bo�lib sarosimaga tushgandi.

– Nima bo�lyapti u yoqda? Qanday bilsa bo�larkin-a, darvozadan tashqarida nimalar bo�layotganini? Balki xalq g�alaba qozonayotgandir yo bo�lmasa, allaqachon hammani qirib tashlashgandir.

Shu choq o�ntacha odam maydonga kelib tutashgan uchta tor ko�cha tomonga yugurib ketdi. Bu ko�chalar muyulishida bir uy bo�lib, uning tepasida baland va ko�hna minora qad ko�targan edi. Boshqa odamlar qatori doktor ham minoraga chiqishga qaror qildi. Uning pastki qavatida hammomga o�xshab ketuvchi kirxona bor edi. U yer xuddi yerto�ladagidek qop-qorong�i. Minoraga shu yerdan aylanma zina orqali chiqish kerak edi.

Tor-tor darchalardan tushib turgan yorug�lik zinani g�ira-shira yoritar, shuning uchun odamlar bu zinadan juda sekin va qiynalib-qiynalib ko�tarilishardi, buning ustiga, zinaning ancha-muncha pillapoyalari va tutqichlarining ko�pgina qismi tushib, uzilib ketgan edi. Shunga ko�ra, minoraning eng yuqori qavatiga chiqish doktor Gaspar uchun qanchalik mashaqqatli va hayajonli bo�lganini tasavvur qilish qiyin emas. Har holda yigirmanchi pillapoyaga oyoq qo�ygan zahoti uning:

– Voy, yuragim qinidan chiqib ketay deyapti, buning ustiga poshnamni yo�qotib qo�ydim! – deb chinqirgan ovozi eshitildi.

Doktor plashini-ku maydonda turganida, zambarak o�ninchi marta gumburlagandayoq yo�qotib qo�ygan edi.

Minora boshida atrof tosh devorcha bilan o�ralgan kichkinagina maydoncha bor edi. Bu yerdan kam deganda ellik kilometrlik masofadagi manzara ko�zga tashlanardi.