Кыпчак кызы / Кипчакская дочь

Акваториянең уртасына җиткәч, «Академик Крупчатов»ны Воронцов маягына каратып борып куйдылар да бауларны ычкындырып җибәрделәр. Баулар винтка уралмасын өчен, корабның машинасын туктаттылар. Суда яткан буксир бавын тизрәк палубага сөйрәп менгерергә кирәк иде. Һәр секунд санаулы, су агымы корабны акрын гына дулкынваткычка таба илтә иде.

Ниһаять, су саркытып торган буксир бавы, судан чыгып, палубага менеп ятты.

«Аллага шөкер!» Рахманкулов иркенләп тын алды. Яңа корабта беренче аврал – хәлиткеч җаваплы мизгел. Синең һәр хәрәкәтеңне җентекләп күзәтәләр, бәяләп торалар.

Сынатмады шикелле. Эшнең авыры шушы ябык, алҗыган матрослар – хәрәкәтләреннән күренеп торган авыл малайлары өстенә төште. Алар бирешмәде. Авыл кешеләре иң кискен мәлдә дә бер-берсен җиңел аңлыйлар шул.

– Рәхмәт, егетләр! – диде ул матросларга. – Мин әле бу корабка күнекмәгән.

Кабат рәхмәт сезгә.

Диңгезчелек күпсүзлелекне У©РЅУ™РјРё. У?йтмәскә РґУ™ була РёРґРµ. Өлкән матрос, арада РёТЈ С‚У™Р±У™РЅУ™РіРµ, ябыгы, гәүдәсен артка ташлый төшеп җавап Р±РёСЂРґРµ:

– Спасибо, сэконд[14 - Сэконд (инг.) – икенче штурман.], – в рюмку не нальёшь?

У?йткән СЃТЇР·РЅРµТЈ эчтәлеген, тырышып эшләгәннәре өчен, матрослар Рахманкуловтан аракы РєУ©С‚У™Р»У™СЂ РґРёРї аңларга ярамый РёРґРµ.

Бу инде, үзенә күрә, без дә синнән канәгать, без сиңа ышанабыз, дигәнне аңлата.

Вахтага чыгарга ике сәгатьтән артык вакыт бар. Ял итеп алырга иде.