Үз туксаным туксан / Моя правда

Пусть сатучы булсын магазинда,

Пусть урлашсын анда аз-маз гына,

Завмаг белән роман бөтерсен;

Харап икән, кем фәрештә монда,

Гөнаһларны ходай кичерсен!

Йә инженер булсын ул заводта,

Йә комбайн йөртсен кырларда,

Ялтырата төшсәң, ярый чорт та,

Тема гына булсын җырларга.

Бик алдынгы медичканы беләм,

Культуралы, бик күп укыган;

Отпускага кайткан майор белән

Р?рен ташлап качты, чукынган…

Шундый геройларны аласың да,

Черек ягын юнып ташлыйсың;

Яхшы сыйфатларын җепкә теркәп,

Типик герой тегә башлыйсың.

Һәр геройны нәкъ тормышча алсаң,

Алар төссез, тупас кебекләр.

Ал буяулар өстәп, өстән-өстән

Ялтыратмый булмый, егетләр.

Син пакьлисең аны, агартасың,

Р?сле сабын белән юасың,

Сабый кебек садә, һич гөнаһсыз

Фәрештәдәй коеп куясың.

Укучылар аңа ышансалар,

Чәчәк атып торыр бу каләм,

ышанмаса,

Китап укылмаса,

Егеткәем, эшең вәссәлам…

Йөрим шулай, йөрим, урам буйлыйм,

Кешеләрен күзлим каланың.

Кем булырга тиеш диеп уйлыйм

Чын герое безнең заманның.

Плакатный геройлардан ялкып,

Тере герой эзлим дөньядан –

Халык арасында эштә калкып,

Хыялымда кояш кебек балкып,

Кеше булып туган анадан.

Күрәм: юлдан күршем кайтып килә,

Сменадан чыккан алтыда;

Шайтан кебек, өсте кара тузан,

Теше генә күренә ялтырап.

– Мәгаләйкүм, күрше!

– У?Р№Р±У™С‚ кенә.