Барсум атакує

Але гэта зусiм не азначала, што ФІРМА нiяк не yплывала на палiтыку планеты Медэя, асаблiва на яе знешнюю палiтыку, хоць гэта нiяк не афiшыравалася цяперашнiм урадам апошняй.

Але Свенсан ведаy i аб даволi цесных кантактах Медэi-2 з Барсумам. Да прыкладу, менавiта сюды «дзiкiя кошкi» часцей за yсё адпраyлялi яшчэ немаyлятамi сваiх дзяцей мужскога полу…

Паставiyшы бутэльку на прылавак, Свенсан палез у кiшэню за грашыма.

– Вы будзеце плацiць наяyнымi? – здзiyлена запытаy прадавец.

Свенсан кiyнуy, пералiчваючы грошы.

– Гэтае вiно каштуе дзесяць медэек, – паспешлiва дадаy прадавец, – але калi вы возьмеце дзве бутэлькi, то кожная абыйдзецца вам у дзевяць.

– Вось i цудоyна! – сказаy Свенсан, адлiчваюшы некалькi купюр. – Бяру тры! Дастаyце па yнутранай лiнii па вось гэтаму адрасу. І тэрмiнова!

– Ну, вядома ж! Зараз жа адпраyлю!

Прадавец хацеy дадаць яшчэ штосьцi, але не паспеy. З трэскам расчынiлiся дзверы i y памяшканне крамы yварвалiся двое y масках з плазмерамi y руках.

– Не рухацца! – няyстойлiвым юнацкiм барытончыкам выкрыкнуy адзiн з iх.

 – Гэта абрабаванне! Рукi!

Прадавец адразу ж паслухмяна yскiнуy над галавой абедзьве рукi. Задаволены гэтым, уладальнiк барытончыка павярнуyся да Свенсана, наставiyшы на яго плазмер.

– А табе што, асобнае запрашэнене патрэбна?!

Плазмер у юнака быy састарэлай канструкцыi, малазарадны, з невялiкай прабiyной здольнасцю. Праyда, для чалавека i яе было больш чым дастаткова…

– Рукi, я каму сказаy!

Павольна, не спяшаючыся. Свенсан узняy рукi.

У правай з iх усё яшчэ былi зацiснуты грошы, якiя засталiся пасля таго, як ён адлiчыy прадаyцу кошт трох бутэлек. І рабаyнiкi, вядома ж, не маглi не заyважыць гэтыя грошы…

– У яго y руцэ грошы, Цiм! – адазваyся ад дзвярэй другi з рабаyнiкоy звонкiм дзявочым голасам. – Забяры iх у яго!

– Колькi раз казаy табе: не называй майго iмя! – узлавана крыкнуy той, каго дзяyчына назвала Цiмам. – А ты… – гэта yжо датычылася Свенсана, – давай сюды грошы! Толькi без глупстваy!

– Трымай!

Апусцiyшы правую руку, Свенсан паслухмяна працягнуy грошы юнаку y масцы.

І калi той, не чакаючы yжо анiякага падвоху, пацягнуyся за iмi, правёз хуткi прыём, у вынiку якога плазмер апынуyся yжо y руцэ Свенсана, як i сам ягоны yладальнiк.

– Цiм! – адчайна крыкнула дзяyчына y масцы, нерашуча yскiдваючы свой плазмер. – Адпусцiце яго, бо я… я буду страляць!

– Страляй, Рэцi! – паyзадушана прахрыпеy Цiм, адчайна звiваючыся y сталёвай хватцы былога космадэсантнiка.