Қайлардасан, болалигим

– Voy o�lmasam, chindan ham peshonang shishib ketibdi, – shunday deb mehribon oyijonisi o�g�lini tizzasiga olib, peshonasini silasa, tavba, peshonasi qo�lni kuydiradigan darajada issiq emish.

– Voy o�lmasam, seni qovoqari chaqqanga o�xshaydi, – debdi yana oyijonisi.

Omonboy yig�lab:

– Ari chaqqani yo�q, kichkina televizorcha miyamning ichiga kirib qoldi, mana o�zingiz paypaslab ko�ring, mana ekrani, mana buraydigan joylari, ana otliqlar kelyapti, qo�llarida yalang�och qilichi bor.

Ana, qo�sh karnaylar chalindi, qoching, hozir jang boshlanadi, – degan gaplarni aytarmish.

Oyijonisi qo�rqib ketibdi, juda-juda qo�rqibdi, suyukli o�g�lini ko�tarib, ichkariga olib kirmoqchi bo�lgan ekan, voy tavba, zil-zambildek og�ir emish. Bunday qarasa, xontaxta ustida turgan kichkina televizorcha ham yo�q bo�lib qolgan emish.

– Televizorchani biron kishiga berganing yo�qmi? – deb so�rabdi o�g�lidan.

– Peshonamning ichida deyapman-ku! – endi Omonboy rasmana dodlab yuboribdi.

Oyijonisi ham rasmana qo�rqib ketibdi.

SARGUZASHTNING UCHINCHI BOBI

Oyijonisi qo�shnilarini chaqirib chiqibdi. Omonboyning peshonasida televizorchaga o�xshash bir narsa borligini ular ham ko�rishibdi. Bitta qo�shnilari «Bu o�g�lingiz o�zi hazilkash edi, odamlarni kuldiraman deb, televizorchani ataylab peshonasiga yopishtirib olgandir», desa, yana bitta qo�shnilari «Tavba, bolaning peshonasida hech narsa yo�q-ku, sal-pal shishinqirab qolibdi, xolos, hadeb vahima qilaverasizlarmi?» – debdi.

Qiziq, televizorcha Omonboyning peshonasida bir paydo bo�larmish, yana bir yo�q bo�lib qolarmish.

– Ajinalar o�yin qilyapti, – debdi bitta qo�shnilari.

– Sehrgarlarning ishiga o�xshaydi bu, – debdi kap-katta bir odam.

– Osmondan uchar likopchalarda noma’lum odamlar tushib, miyasiga televizorchani joylab bir ko�rinadigan, bir ko�rinmaydigan qilib qo�ygan, – degan gapni aytibdi qo�lida gazeta ushlab turgan bitta amaki.

– Mana, gazetada o�sha haqda yozishgan, – deb qo�shimcha ham qilibdi.

Vahimali gaplar ko�paygandan-ko�payaveribdi.

Qo�rqqanidan Omonboyning rangi oqarib ketayotganmish. Oxiri, peshonasidagi bir ko�rinib, bir yo�q bo�lib qolayotgan televizorcha sehrlimi, sehrli emasmi, shuni sinab ko�rmoqchi bo�lishibdi. Bu foydali gapni Omonboyning jonajon o�rtog�i Davronboy aytibdi.