Қасоскор қашқирлар 2-китоб

Кутилмаганда шундай зарба беради-ки, бу зарбага унча-мунча одам чидамайди».

Ризо Мирходдорнинг ғазабидан қутулиш учун баҳона изларди. Бугун бўлмаса эртага, албатта, одамлари келишади. Бу ишда қўли йўқлигига уларни ишонтириш учун важ-карсон зарур. Қутулишнинг йўли Саидни тутиб бериш.

Ахир Султонхонни қайси вагонда, нечанчи хонада келаётганини у айтмаганида, Ризо қаердан биларди? Мана шу фикр Ризони хатар ботқоғидан қутқариши мумкин эди. У Саидни кўздан қочирмаслик мақсадида шаҳардаги уйларидан бирини унинг ихтиёрига топширди.

– Айшингни суриб яшайвер, йигит! Бу ерда сенга ҳеч ким ҳалақит бермайди.

Одамларим хабар олиб туришади, – деди калитни унинг қўлига топширар экан.

Ризонинг ниятидан бехабар бўлган Саид бу илтифотни ўзига кўрсатилган меҳрибонлик ўрнида қабул қилди. Аслида уни шаҳарда қолишга тоқати йўқ эди.

Ризонинг ўйлаганлари ҳақиқат бўлиб чиқди.

Р?РєРєРё РєСѓРЅ ўтиб, Мирхолдорнинг «учар»лари келишди.

– Хўжайин сиздан қаттиқ хафа, одамимизни йигитларингиз тўсишибди.

– Тепамда Худо турибди, мен бу ишлардан бехабарман, – ўзини гўлликка солиб қасам ичди Ризо. – Султонхонни шу ерда кўрганим чин.

Аммо уни тутиб келишда менинг қўлим йўқ. Мирхолдор ўн йиллик қадрдоним. Унга хиёнат қилишга, одамларини ранжитишга ҳаддим сиғармиди?

– Одамларимизнинг хабар беришича, Султонхонни айнан сизнинг йигитларингиз поезддан тушириб қолганмиш.