Убырлар уянган чак

–Да, пошел ты…– Кин?т я?агымны нидер к?йдереп алды да мин олы кеше бел?н болай с?йл?шерг? ярамаганын иск? т?шердем, – Ярый… С?йл?…

?идият минем ?ст?н т?ште д? шкаф тармасыннан коровникта сыер б?йли торган чылбырлар алып, Айратны? кул-аякларын “карлыгач” ысулы бел?н б?йл?п куйды.

–Ярый, сине?ч? булсын, – диде ул чалбар т?бен уалап, – Айратны ?термибез. Тик ?з хата?ны к?рг?ч, ?кен?се булма. ? безг? ахыргача берг? торырга кир?к. Тем более, син начар тибешмисе?… Каратэга й?рисе?ме ?лл??!.

Мин д?шм?дем.

Ачуым с?релм?г?н, тетр?н?ем бетм?г?н иде ?ле. Шулай да Айратны? й?р?ген? таяк кадамау ничектер тынычландырды. Б?лки, ул шок х?ленд? ген?дер, дип уйладым мин, б?лки, клиник ?лем ген? кичерг?ндер д? кире терелер. Бу уйларымны? нигезсез ик?нен тойсам да к??елд? ?мет юк т?гел иде.

–Син мине кансызга ис?пл?м?, – диде ?идият, гаепле кеше сыман, – Сугыш хисне т?гел, ? аек акылны ярата. Ничек, берг? булабызмы?

–Булабыз… – мин аны? сузылган учына шапылдатып суктым, – Ярый, гафу ит…

Кулым ?идиятне? учына тиеп т? бетм?де, кин?т д?ньяны чиксез кара?гылык чорнады.

Мин аякларымны? ид?нн?н аерылуын тойдым.

–Ана?ны!.. – дип с?генде ?идият, – Алар утны с?ндердел?р… Алар уйлый ??м яраклаша бел?…

* * *

Мо?а кад?р тын булып тоелган д?нья кин?т х?р?к?тк? килде. Ме??рл?г?н кошны? канат кагышы б?тен тавышларны томалады. Мин ?идиятне? ?илк?сенд? ч?б?л?н?-ч?б?л?н? кайдадыр атылдым. Кин?т ут чаткысы т?нне телде, мизгел эченд? ул ялкын я?гырына ?верелде. Инде безне куып тота язган вампирлар куырылып яна башлады.

–Ха-ха-ха! Анагызны!.. – К?лг?нд? ?идиятне? б?тен г??д?се селкен? иде, – К?рм?г?негезне к?реп калыгыз!..

?идият тир?-якка б?терел?-б?терел? газ боллоныннан ут яудыруын белде. Аны? саен безг? якынлашкан ярканатлар ялкынга ?йл?неп ??лак булды. Алар кош булса да, й?зл?ре кешенекен? охшаган иде, мин кайберл?ренд? ?з танышларымны да к?рг?нд?й булдым, тик кемне? кемг? охшаганын гына абайлап, абайласам да бу хакта ?идиятка ?йтеп ?лгерм?дем, ? икенче мизгелд? бер танышларны б?т?нн?ре алыштырды.

– К?тегезг? ?т?ме?! – дип кин?нде ?идият, акылсыз к?л?г? бирелеп, – Безне? авыл с?ламе бу сезг?!

Кин?т ул мине ид?нг? т?шерде д? ниндидер алым бел?н аягы астына сузып салды. Мин кычкырып куйдым.

–Шулай гына ят! – Аны? тавышы катгый да, к??елле д? иде, мин ничектер татами артында торган к?ярм?нн?рне? д?ртле авазларын к?з алдына китердем, – ?лег? тик кен? ят! Сине? чират та ?ит?р.