Убырлар уянган чак

?идият шашкын бер к?т?ренкелек бел?н тир? якка ут сиптер?енд? булды:

–Вы думали, я – шут?! – дип кычкырды ул б?тен тир?-юн уянырлык итеп, – Я— суд! Я – Страшный Суд! Молись Эпоха!..1

??м ут сиптерде.

Аны? аягы астында куркыныч юк, барсы да ниндидер уенны х?терл?т? сыман иде. Мин инде мондый ахмак к?ренешт?н к?л?рг? д? ?зер идем. Тик ул кин?т ?илк?мн?н тартып ?р? бастырды.

–Боллонны? газы бет?! Бензинга й?гер!

Ми?а й?герерг? туры килм?де, ул юлымны яктыртып алды да мине кеше кыяф?тен? кереп ?лгерг?н вампирлардан аралап акырын гына бензин яткан урынга чигенде.

Шлангадан ургылган ут с?р?нл?н? т?ште. Аны? саен вампирлар ?рсезл?нде. Тик аларны? ?итди ????мен т?р?з? п?рд?л?рен?, ?й эченд?ге башка ч?пр?кл?рг? капкан ут кына тыеп тора иде.

–Белизна савытын бир!

Мин кулына тоттырып та ?лгерм?дем, ?идият аны янып яткан караватка ыргытты да, ?зе бел?н мине д? ияртеп ?ст?л астына ч?г?л?де. Шартлау зур булмады, аны? каравы ?й эче миллион прожектор яктырткандай балкып китте. Без тиз ген? торып ишекк? юн?лдек.

–М?, кир?кл?рен бир! – диде ?идият, шланганы ми?а тоттырып, ? ?зе аркылы куелган ломны алырга тотынды,– Тиз бул, ана?ны…

Чынлап та тиз булырга кир?к иде. ?й эчен т?тен… юк, т?тен ген? т?гел, сасыган итт?н ясалган шашлык… Юк, ул да т?гел, ?й эчен чыдап булмаслык, сулыш алалмаслык бер каб?хать ис баскан, ул к?зл?рг? кер?, тын юлларына ?т?, торган урыны?да ч?б?л?нерг? м??б?р ит? иде.

–Ана?ны ф?л?н ит…

Ломны алып б?рг?ч т? ишек ачылмады. ?идият а?а ярсып тиб?рг? тотынды.

Мин якындагы белизна шеш?сене? капкачын алып тир?-якта ?ерелг?н вампирлар ?стен? сибеп ?иб?рдем. ?й эче тагы якты нурга т?ренде. Л?кин мин ??лак булган вампирларны да, ?идиятны да к?рм?дем. Ми?а р?х?т иде, башым чиксез л?зз?т бел?н ?йл?неп китте. Д?нья ?лл? нич? т?сл?рг? кереп балкый башлады. Тик борын т?бенд?ге яман ис кен? озак ?анны ?тте…

–Ил?ам! Ана?ны…

?йтерсе?, очып барган ?ирд?н мине кемдер эл?ктереп алды. Без тагын очып киттек. Б?тен тир? ягыбыз тик яктылыктан гына тора иде.

Мин б?хетле идем. Тик б?хетем озакка сузылмады, кемдер я?агыма сугып ?иб?рде. Нык итеп. Ул сугудан кабынган ут шарлары б?тен к?з?н?кл?рем? ?теп керде. Мин к?земне ачтым.

–Ис?нсе?ме, шайтан алгыры!.. Тор, ?йд?, тот мен? бу таякларны!

–Н?рс??!. – Ялкынга чорналган йортны к?р?г? мин шундук ?ушыма килдем, – Без ис?н калдык мени?!.

?идият м??б?рил?п диярлек ми?а таякларны тоттырды да я?агыма тагын берне сылап куйды. Бу юлы ?и?елч?р?к итеп. Мин т?мам ?ушыма килдем.