Убырлар уянган чак

Ул т?шк? д?, ?нг? д? охшаш, тик кыз бала тавышы аерма-ачык ишетел? иде:

– Кертегез мине, зин?ар… ??лак итм?гез! – дип ялварды ул, – Мин бит бер гона?сыз ?ан иясе. Бер кемг? д? бер зыяным тиг?не юк. Зин?ар ??лак итм?гез…

Мин бу тавышны? ?зг?л?н?ен? т?з?лмич? иренеп булса да башымны к?т?рдем. К?зем ачылмаган иде ?ле. ??м йокыга ?в?реп тагын менд?рг? чумдым.

– Ил?ам, син д? кайтты? мени?! – диде теге тавыш шундук мине танып, – Ил?ам, зин?ар ?чен ми?а кара ?ле. Мин бит сине сагынып килг?н идем. Кара инде ми?а зин?ар ?чен… Мин бик авыр х?лд?, ярд?м ит син, дустым.

К?рше кызына бер ярд?ме? ж?лме?!.

Мин к?ндез ярыйсы ук арыганлыктанмы, тел?с?м д? башымны к?т?р? алмадым. Д?реср?ге, мин ?земне торып утырган, т?р?з? янына килеп теге кызны таныган ??м аны ишект?н кертк?н итеп тойдым. Барсы да н?къ ?нд?ге шикелле к?ренде. Л?кин моны? барсы да т?ш булып чыкты ??м мин бер мизгел ?т?г? ул тавышны я?адан ишеттем:

– Ил?ам… Керт мине ?з яны?а…

Мин ул тавышны? кемнеке ик?нен д? таныдым х?тта.

Бу безг? ?й аша гына торган З?лиф? иде. Аны? й?зен д? аерма-ачык к?рг?н кебек булдым. ?мма мен?-мен? торып ишек ачам диг?нд?, кабат йокыга талдым. Г?я, ниндидер к?ч ми?а урынымнан кузгалырга ирек бирми иде.

– Ил?ам… Ил?ам… – дип ялынды ?аман теге тавыш.

Мин башымны к?т?рмич? ген? а?а ?авап бирдем:

– З?лиф?!.. Н?рс? булды си?а, З?лиф??..

Аны? тавышында с?енеч чаткысы кабынгандай тоелды:

– Син мине таныды?мы, Ил?ам?! Ач, дустым… Бер ген? кара ми?а…

З?лиф?не? беркайчан да “дустым” дип д?шк?не юк иде бугай, дип уйладым мин.

Ул ??рвакыт Ил?ам гына ди торган иде. Шулай да ачарга кир?к. Б?лаг? тарганда кеше нинди ирк? исем бел?н атамас. Ачарга кир?к. ??м мин тагы йокыга киттем. Тик шунда ук т?р?з? рамын тырмап кычкырдылар:

– Ил?амм!..

Мин калкынып куйдым да торып басарга, к?зл?ремне ачарга к?ч тапмадым. Ниндидер кошны? канат какканы ишетелде. Башкача бернинди д? тавыш ишетелм?де.

Ирт?г?сен кояш калку бел?н уяттылар. Айратка р?х?т, ул шундук сикереп торды да юынырга чыгып китте.

Мин уянгач та башны к?т?рерг? иренеп яттым. Авылны? и? алама ягы шул инде аны?, кир?кс?-кир?км?с? д? ирт?н ирт?к торырга м??б?р буласы?. Бары тик Айрат кереп:

– Нишл?п ятасы?, ш???р ялкауы!– диг?ч кен? к?чк? с?йр?леп юынырга чыгып киттем. Харап инде, авыл эшч?не булып н?рс? майтаргандыр.

Юынып кер?г?, к?еф к?т?рел? т?ште. Айрат бел?н тиз ген? ч?й ч?мердек т? картыйларга й?гердек. Картый инде к?пер башына ?итеп кил? иде.