Убырлар уянган чак

Олы кеше булса да йоклап ятмаган, безд?н ирт?р?к кузгалган. Безг? чапырыш ?йд? яш?г?н Наил? д? киенеп-т?з?неп ?нисе бел?н кайдадыр китеп бара.

– Кайда юлландыгыз болай та? бел?н?– дип каршылады картый аларны, – Районга-ф?л?н т?гелдер бит…

– Мен?, больницага барабыз ?ле… —Наил?не? ?нисе к?ефсез иде, – Кызны? муенында ниндидер эз бар. Убыр-ф?л?н булмасын дим.

Наил? оялып башын т?б?н иде.

Картый кызны? муенына к?з салды да сорап куйды:

– ?зе н?рс? ди со??

– Черки тешл?де ди…

Мин пырхылдап к?леп ?иб?рдем.

Кызларны? муенындагы андый эзне? н?рс?д?н барлыкка килг?нен яхшы бел?без без. Т?шеп калган егет т?гелбез.

Наил? ми?а к?з сирпеп алды да кып-кызыл булды. Тел кычтып тора иде, бер с?зсез кала алмадым:

– Ул черкине? исеме ничек со??

Картый ми?а сынаулы караш ташлады да сизелер-сизелм?с кен? елмаеп куйды. Аннан со?, Наил?не? муенын ?ентекл?бр?к караган булды:

– Юк, Х?дич? килен, баланы? к??елен яралап й?рм?, – диде катгый итеп, – Убыр болай тешл?ми ул. Кычытканга-ф?л?н чагылгандыр…—??м кызга борылды,– Мал куганда егылган иде?ме ?лл??

Наил? кыяр-кыймас кына баш какты.

– Мен? шу?а охшап тора шул…—диде картый, кызны ?ит?кл?п алып, – ?йд?, балам, кайтыйк.

– Р?хм?т инде, Фатима т?тк?й, – дип Х?дич? апа а?а иярде.

Без Айрат бел?н ?йг? й?гердек. Кич? я?гыр коеп яуса да т?не буе ?илл?г?нг?ме, ?ир коп-коры иде. Мин ниг? итек киеп чыкканыма ?кенебр?к т? куйдым. Л?кин З?лиф?л?р янына ?ит?г? барсы да онытылды. Аларны? капка т?бенд? буылып ташланган биш сарык ята иде.

Тир?-якта бернинди эз д? к?ренми. Х?ер, б?лки, т?нл? д? я?гыр сиб?л?п алгандыр. Л?кин сарыкларга бернинди д? убыр ябешм?г?не к?н кебек ачык иде. ??рх?лд?, мин укыган китапларда д?рес язылган булса. Сарыкларны? барсыны? да муены ч?йн?п ташланылган. Минем моны? ише х?лл?рне узган ??йл?рд? д? к?рг?нем бар, ??м аны? б?ре эше ик?нен яхшы бел?м.

– Б?ре булырга тиештер, – диде Айрат минем уйларны сизеп торган сыман, – Элек т? булгалады…

Ул арада к?рше-к?л?н ?ыелып китте. Кем сарыгы ик?нен шундук танып, З?лиф?л?рне? ишеген шакыдылар.

Энд?ш?че булмады. Т?р?з?г? ябештел?р. Аннан со? кемдер ?йл?рен? кереп урап чыкты да, беркем д? юклыгын х?б?р итте.

– Кайда киттел?р ик?н? – дип баш ваттылар, – Б?лки, алар да ?йд? кунарга курыкканнардыр.

Тизд?н мал врачы килеп сарыкларны ат арбасына салды да ?л?т базына алып китте. Монда кызык бет? бел?н мин картыйны? сарыкларын карарга й?гердем. Ачкыч булмагач, койма ярыгыннан карарга туры килде. Барсы да ис?н иде.