Главная » Серьезное чтение » Вершнікі на дарозе (сразу полная версия бесплатно доступна) Маргарыта Латышкевіч читать онлайн полностью / Библиотека

Вершнікі на дарозе

На нашем сайте вы можете читать онлайн «Вершнікі на дарозе». Эта электронная книга доступна бесплатно и представляет собой целую полную версию без сокращений. Кроме того, доступна возможность слушать аудиокнигу, скачать её через торрент в формате fb2 или ознакомиться с кратким содержанием. Жанр книги — Серьезное чтение, Классическая литература, Мифы / легенды / эпос. Кроме того, ниже доступно описание произведения, предисловие и отзывы читателей. Регулярные обновления библиотеки и улучшения функционала делают наше сообщество идеальным местом для любителей книг.

0 баллов
0 мнений
1 чтение

Дата выхода

30 января 2023

Краткое содержание книги Вершнікі на дарозе, аннотация автора и описание

Прежде чем читать книгу целиком, ознакомьтесь с предисловием, аннотацией, описанием или кратким содержанием к произведению Вершнікі на дарозе. Предисловие указано в том виде, в котором его написал автор (Маргарыта Латышкевіч) в своем труде. Если нужная информация отсутствует, оставьте комментарий, и мы постараемся найти её для вас. Обратите внимание: Читатели могут делиться своими отзывами и обсуждениями, что поможет вам глубже понять книгу. Не забудьте и вы оставить свое впечатие о книге в комментариях внизу страницы.

У дзівосным свеце аповесцей фэнтэзі Маргарыты Латышкевіч ажываюць легенды, спяваюць рунічныя камяні і нараджаюцца чары. Народ Курганова Поля – паэты, ведзьмары, ваяры – процістаяць людзям. Але ці настолькі адрозныя народ Курганоў і чалавечыя сыны?..

Верасовыя пусткі напаўняюцца музыкай ветру, магія пранізвае час і прастору. Вершнікі ўжо на шляху…

Вершнікі на дарозе читать онлайн полную книгу - весь текст целиком бесплатно

Перед вами текст книги, разбитый на страницы для удобства чтения. Благодаря системе сохранения последней прочитанной страницы, вы можете бесплатно читать онлайн книгу Вершнікі на дарозе без необходимости искать место, на котором остановились. А еще, у нас можно настроить шрифт и фон для комфортного чтения. Наслаждайтесь любимыми книгами в любое время и в любом месте.

Текст книги

Шрифт
Размер шрифта
-
+
Межстрочный интервал

Падскоквала y траве белабокая сарока, цiкавала за людзьмi ля пагаслага вогнiшча.

А вось Йурая нiдзе не было.

– Ды, мусiць, сышоy, пакуль мы спалi, – прагаварыла Ружана, працiраючы кулаком вочы. – Адно слова – нелюдзь. Нi развiтаyшыся, нi… нiчога.

Уздыхнуyшы, яна дадала трохi цiшэй, можа, збольшага для самой сабе, што такiя клапоцяцца адно пра iхнiя чары ды песнi. Ну, i пра камянi яшчэ, можа. Што з iх узяць.

– Ды не, – запярэчыy Лель. – Ён зусiм не…

Але не дагаварыy, замаyчаy, i сэрца сцiскалася ад нядобрага цяжару.

Тут будет реклама 1
Быццам нешта не так сказаy цi зрабiy. Быццам у нечым – незнарок – паспеy памылiцца, а зараз няма як тую памылку выправiць.

Яны, праyда, на yсякi выпадак яшчэ колькi часу заставалiся на месцы начлегу пад дубам. Лелю хацелася верыць, што лютнiст не мог знiкнуць вось так, што ён, можа, адышоyся кудысь непадалёк i хутка вернецца. Але сонца падымалася yсё вышэй, Йурай не вяртаyся, i хутка Лелю давялося прызнаць, што чакаць iм няма каго. На сырой звярынай сцежцы да вадапою, якая спускалася з пагорка i абыходзiла возера кругам, Ружана знайшла свежыя ваyчыныя сляды, што кiравалiся на поyнач.

Тут будет реклама 2
І, пакуль дзяyчына yголас дзiвiлася, што такiх велiзарных ваyкоy у iхнiх краях яшчэ не бачылi, Лель сумна думаy пра белага ваyка, якi сышоy некуды на поyнач на свiтаннi, якi знiк, быццам здань, на дальнiм азёрным беразе, сярод дзiкiх пагоркаy ды вольных лугоy.

А яны з Ружанай вярталiся з бязлюддзя, што цяпер было прасякнута радаснымi птушынымi i звярынымi галасамi, да yтравелых каляiнаy дарогi.

Тут будет реклама 3
Ішлi побач, размаyляючы пра yсё на свеце i нi пра што асаблiва. Лель, у якога yсё яшчэ замiрала сэрца ад кожнай новай заyважанай у Ружане драбязiнкi, зразумеy, што размова мiж iмi тчэцца нязмушана, як бы сама сабой, што адзiн жыва падхоплiвае думку другога, нават калi не цалкам з ёю згодны. Што Ружана yмее забаyна перадражнiваць i свайго yладарнага бацьку, i сяго-таго са знаёмых, што яна yвогуле процьму рэчаy ведае i yмее. І на дзiва хораша было iсцi з ёй, дасцiпнай, спрытнай i гнуткай, i нават цяжар старога мяча, якi Лелю давялося несцi, паклаyшы на плячо, быццам касу, падаваyся не такiм ужо вялiкiм.
Тут будет реклама 4

Старыя дубы перашэптвалiся пад ветрам, блiзка раздарожжа iх застаy, прыбiyшы пыл да зямлi, светлы бадзёры дожджык. Сiнiя i шэрыя хмары гусцелi над дарогаю далей: там сцяною iшла залева. Адсюль, з узвышша, вiдаць было выгiн спакойнай ракi, палi i драyляныя вежы з барвовымi сцягамi – тыя падавалiся дробнымi, быццам маглi б змясцiцца на далонi.

Добавить мнение

Ваша оценка

Кликните на изображение чтобы обновить код, если он неразборчив

Мнения

Еще нет комментариев о книге Вершнікі на дарозе, и ваше мнение может быть первым и самым ценным! Расскажите о своих впечатлениях, поделитесь мыслями и отзывами. Ваш отзыв поможет другим читателям сделать правильный выбор. Не стесняйтесь делиться своим мнением!

Похожие книги