Мястэчка

– Ты ж не чытала яшчэ п'есы! – стаяy на сваiм Мiкалай Мiхайлавiч.

– Нафiг мне яе чытаць, калi граць у ёй не буду, Мiкалай Мiхайлавiч? – адбiвалася Таня.

– Ты мне павiнна, памятаеш? – нагадаy Мiкалай Мiхайлавiч.

– Ну памятаю, – пагадзiлася Таня. – І чо? Вы мяне цяпер увесь час шантажаваць будзеце? Дзяyчат мала? Аглядзiцеся вакол! Толькi свiснiце – з усiх кутоy збягуцца.

– Мне не патрэбныя yсе, Паyлоyская, – настойваy Мiкалай Мiхайлавiч. – Патрэбна ты i патрэбна тая, Белая, здаецца…

– Чо? – спынiлася i застыла, як скамянелая, Таня.

 – Мiкалай Мiхайлавiч, вы чо, запалi на Дашку? Не ведаеце, як падвалiць да яе, дык выдумалi п'есу нейкую?

– Не мялi лухты! – нядобра блiснулi вочы Мiкалая Мiхайлавiча. Ён адкрыy партфель, дастаy жоyценькую кнiжачку, зборнiк п'ес Кацярыны Ткачовай, разгарнуy на патрэбнай старонцы. – П'еса называецца «Прывiтанне, Маша!».

– Хутчэй «Прывiтанне, Даша!», – адным вокам зазiрнула Таня y кнiжку.

– У пьсе – дзве галоyныя ролi i дзве другарадныя, – прамовiy Мiкалай Мiхайлавiч, вочы яго зноy пацяплелi.

 – Ролi гэтыя нiбы адмыслова для вас напiсаны. Вазьмi кнiжку i прачытай уважлiва. Я думаю, да цябе дойдзе пасля чытання, што п'еса гэтая значна важнейшая за танцулькi твае.

– Ды добра, не крыyдзiцеся вы, – узяла кнiжку Таня, – прачытаю я вашу «Прывiтанне, Дашу!».

– Не рабi мне ласку, – папярэдзiy Мiкалай Мiхайлавiч. – Прачытай уважлiва. П'еса кароткая, шмат часу не зойме.

– Праехалi yжо, Мiкалай Мiхайлавiч, – пагладзiла яго па руцэ Таня. – Прачытаю абавязкова.

– Прачытай, – кiyнуy Мiкалай Мiхайлавiч, – да таго ж да твайго дому мы yжо, здаецца, прыйшлi.

– Так, – пакрывiлася сумна на бабулiн дом, з якiм яны параyнялiся, Таня. Мiкалай Мiхайлавiч жыy далей, амаль у канцы мястэчка. Цi y пачатку? Як правiльна? У старым Капылi, карацей. Яна yстала на дыбачкi, цмокнула Мiкалая Мiхайлавiча y шчаку i пабегла y двор. Мiкалай Мiхайлавiч пакрочыy далей.

Эпiзод 10

Юля Перасiльд хiтравала, што не знаёмая з Пiнокiа. Не асабiста, але яна яго ведала.

Выпадкова неяк патрапiла на чарговае пасяджэнне паэтычнага клуба на базе гарадской бiблiятэкi, якое праводзiлася, як пазней высветлiла, кожны панядзелак у чытальнай зале. Юля тады прыйшла памяняць старыя глянцавыя часопiсы на новыя. Яна аддавала перавагу «Хелло», «Сямi дням», «Космаполiтану», увогуле тым выданням, у якiх мусiравалiся плёткi пра зорак. Яе шалёна цiкавiла жыццё галiвудскiх артыстаy, асаблiва Арланда Блума, Брэда Пiта i Джэнсана Эклса.