Алёнкіны казкі

Вы разумееце, што гэты званок быy вельмi несвоечасовы, так як перашкодзiy мне тады даведацца аб дакладным месцазнаходжаннi раю? Але, судзячы па накiрунку руху, можна прыйсцi да высновы, што ён (рай) знаходзiцца дзесьцi y Гомельскай вобласцi. Толькi не вытапчыце, калi ласка, усё Палессе, шукаючы! Магчыма, там знаходзiцца толькi мой рай.

Падымаю, чую голас толькi што снiyшагася мне чалавека:

– Прывiтанне.

– Прывiтанне.

– Хачу сказаць нейкiя… словы…

(Не магу нiчога разабраць, вельмi дрэнная сувязь. Прашу паyтарыць.

Паyтарае, але yсё роyна нiчога больш не чуваць.)

– Ідзi да чорта!!!

Адразу пасля гэтых слоy кiнуy трубку. Ператэлефаноyваю (вядома ж, у сне). Нiхто не бярэ трубку.

Ужо наяве.

Успомнiла радкi з верша, якi чытала yчора: «У палон прасiлась я да Вас, а Вы свабоду мне дарылi…”. Далей распавядаецца пра тое, як няyдзячная за такога роду «падарунак» жанчына сумна скончыла. Для сябе вырашыла, што я не яна. Таму словы «iдзi да чорта» успрыняла як добры знак таго, што цiкавячая мяне асоба мяне пачула (у сэнсе, вiдаць, адчуy, што я яго не забываю).

Да таго ж нельга пайсцi да iстоты, якой не iснуе. Засталося пачакаць колькi часу, каб яшчэ i зразумеy, што лыжка да вячэры нiчым не горш за лыжку да абеду. А нават калi i не зразумее, гэта не перашкодзiць мне атрымлiваць асалоду ад жыцця i, у такiм выпадку, ад свабоды, да якой заyсёды iмкнулася.

Не зразумейце толькi мяне памылкова. Адчуванне сябе свабодным не мае нiчога агульнага з прыняццем рашэння «адпусцiць тармазы» i «жыць на поyную шпульку».

У такiм выпадку чалавек не знаходзiць свабоду, а, наадварот, страчвае яе, становiцца залежным ад уласных страсцей. Быць свабодным у дадзеным кантэксце азначае толькi мець удвая меншую адказнасць, што будзе садзейнiчаць больш лёгкай хадзе.

Сапраyды свабодным можа лiчыць сябе толькi той чалавек, якi здолеy падняцца над – сабой, абставiнамi, поглядамi натоyпу, агульнапрынятымi yстаноyкамi, стэрэатыпамi. Каб атрымаць ясны зрок, трэба yзняцца над гарызонтам.

Калi y вашым жыццi сустракалiся падобныя выпадкi, не важна, у сне цi наяве, памятайце, што ва yсiм трэба бачыць толькi добры бок.

Галоyнае не тое, што з вамi здараецца y той цi iншы момант жыцця, а тое, што вы пры гэтым адчуваеце. Таму што толькi станоyчыя эмоцыi здольныя даць станоyчыя вынiкi.

Быць непапраyным аптымiстам значна лягчэй i прыемней, чым спраyным песiмiстам.

І нават калi свабода вам падабаецца менш, чым мне, не трэба рабiць выгляд «дохлага iльва».