ДУРР УЛ–МАЖОЛИС

Олим ул–ғайб

(

ҳар қандай яширин нарсаларни билувчи) (Аллоҳ)дан фармон келди:

– Фиръавн, Нил дарёсини сенинг фармонингга бўйсундирдим.

Фиръавн бу хабарни эшитиб шодмон бўлди. Қасридан чиқиб нидо қилди:

– Миср халқи йиғилсин, менинг маъбудлигимни

(

Худо, ибодат қилинадиган нарса) кўрсин.

Бу кофирнинг олдида Мусо ва жами халойиқ ҳозир бўлди, Фиръавн деди:

– Эй, Мусо, менинг қудратимни тамошо қил. У Нил дарёсига қараб: “Дарё равон бўл”, – деди. Шу онда Нил равон бўлди. Фиръавн қайси томонга ишора қилса, дарё ўша томонга оқарди.

Бу ҳолни Мусо ва барча халойиқ кўрди. Унинг қавмидан бўлган халқнинг баъзилари “Агар Фиръавн Худо бўлмаса, Нил унинг ҳукми билан юрмаган бўларди”, – дейишди.

Байт:

Р?нояти илоҳни РєСћСЂРёРЅРіРёР·,

Алтофи

(

Лутфлар, карамлар. Бу ерда “Ҳадя” маносида келяпти) шоҳни кўрингиз…

Мусо алайҳис салом бу ишни кўриб, муножот қилиб деди:

– Р?лоҳим, РёР№РјРѕРЅРіР° даъват Т›РёР», деб Р±СѓСЋСЂРґРёРЅРі, Р±Сѓ ишнинг сабаби недур?

Ўша онда Меҳтар Жаброил тушди ва деди:

– Эй Мусо, Худойингни зоти покида бахиллик йўқ, дўсту душман ҳар на тиласа рад этмас.

Фиръавн бўйнига занжир солиб тиладики, истагини рад қилмади, Нил дарёсини унинг ҳукми билан равон қилди. Эй Мусо, сенинг дуойинг билан Фиръавн Нил дарёсида ҳалок бўлғусидир.

Ал–қисса, айтганидек, уни Нилда ҳалок этди.