Албанскае танга

 – Мацi працуе мэдсястрой у палiклiнiцы i yстае зь цёмнага рана.

– А чаму старыя цёткi вахцёркамi працуюць? Ім што, пэнсii не хапае?

– Пражывеш ты… на калгасную пэнсiю…

Мацi зморана yздыхае i народжаны тым уздыхам непрыемны скразьнячок кранае душу.

… Летась мы yсiм клясам езьдзiлi y Маскву. Цэлымi днямi цягалiся па сталiцы, а yноч спалi на матах у адной з тамтэйшых школ. Школа была старая, цi не дарэвалюцыйнай пабудовы. Аднае ночы мы зь Мiшкам раздурэлi, не давалi нiкому спаць, клясная нас i выставiла y калiдор.

Селi y цёмным калiдоры на лаву, прыслухалiся i дурыкi вомiгам выпетрылiся з галоваy. Нам падалося, што там, на верхнiм паверсе, нехта ёсьць, нехта сьцiшана ходзiць па рыплiвай падлозе. Крокi былi ледзь чутныя, але вось памацнелi, гулка азвалiся на лесьвiчнай пляцоyцы, а калi зашоргалi па сходах, мы з Мiшкам рынулi y спартзалю, дзе спалi аднаклясьнiкi, леглi на свае маты, з галавой накрылiся коyдрамi…

А можа й дарма Мiшка лез у школу?

Я стаю на ганку, чакаючы Дасюлiна, мерзну i мяне працiнае халодны пот i пачынаюць бiць дрыжыкi.

Хвiлiн празь дзесяць да ганку падыходзяць Галуза й Шутовiч з 10-га «А». За iмi, па старой завядзёнцы, рушыць збой дзевяцiклясьнiкаy, пасярэдзiне якога прыкметна вытыркаецца кудлатая Мiшкава галава.

Галуза з Шутовiчам вялiкiя аматары ансамбля «Бiтлз». З тае нагоды адгадавалi даyгiя валасы – дзесьцi да паловы вуха, – i дырэктар школы Тэлесфор Данатавiч Дунчонак (школьная мянушка Бздунчонак) на кожнай лiнейцы пагражае «бiтлухам» выключэньнем са школы, калi тыя не падстрыгуцца.

Перад тым, як пераступiць парог, Галуза з Шутовiчам зачэсваюць валасы за вушы, прыyздымаюць каyняры, наструньваюць насы. Дзерык наш былы вайсковец i па-старой вайсковай звычцы кожнай ранiцы голiцца ды пырскае на твар нязьменны «Шыпр». Па тым адэкалённым смуродзе, што потым лунае y паветры, Галуза з Шутовiчам i вызначаюць – ёсьць дзерык у школе, цi яшчэ няма.

Мы пераступаем, сьледам за «бiтлухамi», парог i чуем злавесны голас:

– Шутовiч з Галузам! Да заняткаy не дапускаецеся!

Дзерык стаiць пасярод калiдора, шырока рассунуyшы ногi, i школьная малеча з двух бакоy пужлiва абмiнае яго, шоргаючы плечукамi па сьценах.

– А вы ня маеце права адхiляць нас ад заняткаy, – мармыча Галуза, i дзерык па-бацькоyску насьмешлiва выдыхае:

– Гляньма, законы ты ведаеш, а вось правiлы савецкiх школьнiкаy ведаць не жадаеш. Зарасьлi з Шутовiчам – вачэй не вiдаць!

– А што, правiлы рэглямэнтуюць даyжыню валасоy? – падае голас Шутовiч.