Жалған

Ол тыма?ын ла?тырып, ?уаныштан ауратын ая?ына бас?ан кезде тiптi тыржитпай, жерге секiрiп т?стi.

– С?лем, анда. Жолыма неге шы?а кеттi??

Саткын м?з майрам болып к?лдi да жа?ыныра? келдi.

– Сен басып кете аласын деп ?алай бiлер едiм?

Достар к?ле бастады да киiздей жомарттанып жайыл?ан жерге отырды.

– Далада жал?ыз не iстеп ж?рсi?? – с?рады Жылдыз.

– Ендi жал?ыз емеспiн ?ой.

Жылдыз шат басын шай?ап, пыша?ты алды – оны? жебелерi бiтiре бастады, та?ы с?ргiлеп алу?а керек болды.

– Манапты? тапсырмасын орындады? ба, ?лы елшiмiз?

– Орындадым, – аз?ана ма??азданып дедi Саткын.

Ол ыс?ырып ?алды да бiр жерге ?олын сермедi.

– Толкун ?йде жал?ыз зары?ып отыр.

– ?, Тол?ын ма… – а?ырын, зауы?сыз сия?ты сi?лiннi? атын ?з, дала ?лгiсiмен айтты Жылдыз. Олар ?мiр бойы солай араласты – ?ркiм ?з м?нерiмен. – Жарайды, ендi, ?з назын орындап кеткен жо?пын ?ой. Сен б?л жерге не ?шiн сап ете т?стi?, анда?

– Сенi табу ?шiн.

– Неге? – Жылдыз ажарын б?зып к?рсеттi.

– Манап ашуланды. Са?ан, анда.

– “Манап ашуланды”, – дедi т?кiрiп да тiзесiнен жо??аны ?а?ып т?сiрiп Жылдыз. – Анау жындыны? не iстейтiнi ма?ан б?рiбiр, басында т?рса да.

Анданы? ?арапайым, д?кiрлеу, ?ою ?асты бетiнде ?асарушылы?ты танып ?алып, Саткын ерiксiз к?лiмсiредi.

– О?ан сен оны ?рсап т?рсы? да ?депсiз с?здерiмен атайсы? деп ?сек жеттi. А?ырын болшы, анда, абайлы? ?лi ешкiмдi ??ртып кеткен жо?.

– М?мкiн, ?атты с?з жылт етiп кеттi. – Ол б?лшыкеттi иы?ын к?тердi. – Керек болса – мен б?ны оны? бетiне де айта салам.

– Ол ендi ар?ан мен ?амшымен ?ор?ытып т?р, – ескерттi Саткын. – Есiркедiм, ?сiрдiм, ту?ан баламдай са?тадым деп айтады…

– ?сiрдi? – ыс?ырынып дедi Жылдыз, ашудан ?лi дайын емес жебенi жерге ?адап. – Бала жастан менi ешкiм са?та?ан жо?. Ту?ан баладай… Оны? балаларын к?ндемеймiн ?ой.

– Б?ны ма?ан не ?шiн айтып т?рсы?? Мен бiлмегендей, – оны? ?зiн-?зi iркiп, ?олда?ы с?йектерiн сынып т?р?анына ?арап, ж?батып дедi Саткын.

Жылдыз, жебенi алып, оны? сынып ?ал?анын к?рдi де ызалан?аннан ла?тырып тастады.

– Жарайды, тiлiмдi тартайын. ?ар?ыс со??ырсы? анау сатарман, ендi ешкiмге жолды к?рсетпеймiн!..

Оны? ?рсып ж?ргенiне ?арап, Саткын шыдай алмады, ?ар?ылдап к?ле бастады.

– Бiра? келгенiне, айт?анына ра?мет, анда. ?арыздар болмаймын.

Жылдыз т?регелiп, сада?ты алды.