Жалған

Тек ?ана ?азiр Саткын оны? а?сап ж?ргенiн бай?ады.

– Ая?ымен не болды? – Томсырайды.

– Жыл?ы ?атты ж?рiп бара жат?анда секiрiп т?стiм, еште?е етпейдi. – ??тылып дедi анда.

Саткын, ойланып ?алып, т?мен ?арады.

– Мен тек ?ана сол ?шiн келген жо?пын, анда. ??гiме мынада, – с?л ?ндемей отырып, дедi ол. – Та?ы бiр н?рсе бар. Манап туткундармен со?ыс?а дайындалады.

Жекс?рын тайпаны? атын естiп, Жылдыз кенет басын к?тердi.

– Оларды? ?анша жауынгерлерi бар, ?ай жерде оларды? кем екенiн, со??ы берудi? ?айда жа?сыра? болатынын табу керек.

– Менi? ?андай ?атысым бар? Мен жауынгер емеспiн, манап?а ?ызмет етпеймiн.

– М?нда жауынгерлер емес, барлаушылар керек. Сен олар арасында ?мiр с?рдi?, анда, сеннен бас?а кiм бiле алады?

– ?йелдердi со?ыс?а жiберетiн манапты? ?ал-жа?дайы жаман ?ой, – кекетiп дедi Жылдыз. – Мен оларды? арасында ?за? уа?ыт емес да бая?ыда ?мiр т?рдым. Мен еш?айда бармаймын, анда, ?мiрi?е солай айтып бер.

Ол жанжалсыз жайылып ж?ретiн жыл?ына жа?ындап келдi.

– Бiзге оныншы б?лiгi ?алады.

Ал туткундарды? ?андай бай екенiн сен ?зiн бiлесi?.

Жылдыз ты?дап т?рып ?алды.

– Сен т?гел айтпайсы?, анда.

– Бас тартай алмайсы?. ?абыл алмаса? – ?лiм. Сонды?тан, бiр жа?ынан – алтын таулар, ал бас?а ше – ажал. Та?да.

Саткын оны? о?ан ар?асымен б?рылып, ж?дыры?тарын т?йiп жаз?анын к?рдi.

– Мен Тол?ынды соншама ?за? уа?ыт?а ?алдыра алмаймын.

Ол Жылдызды? жай ?ана сылтауды iздейтiнiн т?сiндi.

– Бiз Толкунды к?нде ?алдырап кетемiз. Ол ?лде?ашан кiшкентай ?ыз емес, бiз о?ан к?п н?рсе ?алдырды?, менi? ата-анам онымен.

Та?ы да сен бiр н?рсенi ?мытып кетесi?. Кек ше, анда? М?мкiн, манап шынында да жынды, бiра? ол сенi? олар?а барлы?тарынан да ?аттыра? кегiн iште са?татынды ?йтсе де т?сiнедi. Сен басы?ды тартайсы? деп ойласам, мен келмер едiм. Шеш.

Жылдыз, ойланып ?алып, басын т?мен салбыратты. Б?рылды. Саткын оны? жауабын сабырлы к?тiп отырды. Кенет олар ?ашан солай ?сiп кетуге ?лгердi деп жабыр?аумен ойлады. Оларды? бiрiншi кездесуiнен, анау к?ннен, ?зеннi? ?асында, анда к?штi ?сiп кеткен.

Сорайып кеттi, к?шейдi, ?демiлендi, м?сiнi бар ендi. Ал мынау к?зiндегi ашу к?рнеген оты ?лi ?шiп ?алмады.

– Жарайды, мен барамын. ?ашан жол?а шы?амыз?

– Ерте?.

Анда ерiндерiн ?ым?ырды да Саткын си?дин туралы ойлап т?р?анын т?сiндi.

Кенет Жылдыз, айнала ?арап, ?ар?ылдады.

– Сен немене, жаяу келдi? бе? Жыл?ы? ?айда?

Саткынны? бетi ?ызарып кеттi.

– Ол менi шешiп тастады. ?алай ораламын, бiлмейiн.