Капитан Грант болалари

Glenarvan oyoqlari ostiga tiz cho�kkan qizga hayron bo�lib qaradi:

‒ Otam dedingizmi?! Nahotki, siz miss…

‒ Ha, Eduard, – dedi gapga aralashib Elen, – miss Meri va uning ukasi Robert – kapitan Grantning bolalari. Admiralteystvodagi lordlar ularni yetimlikka mahkum qilibdilar.

‒ Oh, miss, – dedi Glenarvan qizning turishiga yordamlashar ekan, – men sizlarning shu yerda ekaningizni bilganimda…

Uning gapi chala qoldi. Qasr hovlisida og�ir jimlik cho�kdi, bu jimlikni faqat ho�ng-ho�ng yig�i tovushi buzar edi.

Na Glenarvan, na Elen, na mayor va na o�z xo�jayinlari atrofida xomush turgan qasr xizmatkorlari churq etib og�iz ochmas edilar. Bu barcha shotlandiyaliklarning qalbida ingliz hukumatiga nisbatan g�azab qaynayotgani ochiq ko�rinib turardi.

Bir necha minutdan so�ng mayor Glenarvandan:

‒ Demak, endi hech qanday umid yo�qmi? – deb so�radi.

‒ Hech qanday!

‒ Unday bo�lsa, – deb qichqirdi kichkina Robert, – o�sha janoblarning oldiga men o�zim boraman.

Ko�ramiz…

Opasi uning gapini tugatishiga imkon bermadi, lekin bolaning mahkam qisilgan mushtlari uning niyatlaridan darak berib turardi.

‒ Yo�q, Robert, yo�q! – dedi Meri Grant. – Bizga qilgan barcha yaxshiliklari uchun bu qasrning olijanob xo�jayinlariga tashakkur aytamiz-u, ketamiz. Biz ularning bu yaxshiligini hech vaqt unutmaymiz.

‒ Meri! – deb qichqirdi Elen.

‒ Nima qilmoqchisiz endi? – deb so�radi Glenarvan qizdan.

‒ Men qirolichaning oyog�iga yiqilaman, – deb javob berdi qiz, – ko�ramiz, u ham otasini qutqarishni so�rab yolvorgan ikki bolaning gapiga quloq solmay qo�yaverarmikin.

Glenarvan bosh chayqab qo�ydi, u qirolichaning biror iltifot ko�rsatishigagina emas, Meri Grant uning huzuriga kira olishiga ham shubha qilardi.

Ingliz kemalarining shturvali oldiga yozib qo�yiladigan: «Passangers are requested not to speak to the man ad the wheel»[19 - «Passajirlardan rulevoy bilan gaplashmaslik so�raladi».

] degan so�zlar go�yo podsho saroyining eshiklariga ham yozib qo�yilgandek, kishilarning ohi tojdorlarga kamdan-kam yetib boradi.

Elen erining fikrini tushundi. U qizning barcha urinishlari natijasiz tugashini bilardi. Elen shu bugundan boshlab bu ikki bolaning hayoti umidsizlik va g�am bilan o�tishi aniq ekaniga shubha qilmasdi.