Зграя

Макс пасмiхнуyся, бо звычайна не запамiнаy сны. А гэтым разам нават ваyчыныя iмёны y галаве засталiся.

“Чорт з iм, можа сапраyды y дзяцiнстве падобны фiльм глядзеy”.

Ён нацягнуy красоyкi i пайшоy у краму, дзе yзяy дзве бутэлькi цёмнага пiва, каyбасу, яек ды каву. Разлiчыyся на касе i рушыy дадому.

Каля пад’езда Макса спынiлi трое маладзёнаy, якiя паходзiлi на герояy гумарыстычнага апавядання цi анекдота. Адзiн – малога роста, белабрысы, на выгляд – гадоy шаснаццаць. Другi – чарнявы i высокi, з вусамi i шчацiннем.

Яго лоб пераразалi глыбокiя зморшчыны. Трэцi меy твар без узросту, лысую галаву, а яго вочы глядзелi быццам не на Максiма, а праз яго.

Гэткай жа дзiyнай была iх адзежа. На малым – шыкоyны гарнiтур, у якiм ён паходзiy на навучэнца элiтнай гiмназii. На чарнявым была спартыyная форма сiне-зялёнага колеру i красоyкi – звычайны беларускi гопнiк, не iнакш. Лысы – панк у скуранай куртцы, падраных джынсах, з металiчнымi перснямi i ланцугом на шыi.

– Добры дзень, – пачаy чарнявы, якi выглядаy за галоyнага.

Макс спынiyся, бо не мог паскорыць шаг i збяжаць ад непрыемнай кампанii. Троiца падрыхтавалася – малы стаяy каля yваходу y пад’езд, а лысы зайшоy ззаду. “З такiмi лепш не сварыцца” – вырашыy хлопец.

– І вам прывiтанне.

– Мы цябе чакалi.

– Мяне? Навошта? Цыгарэт няма, бо не палю. Грошай таксама – усё на банкаyскай картцы.

– Грошы нам не патрэбны. Мы хочам пачуць гiсторыю.

– Што? Якую яшчэ гiсторыю?

– Гiсторыю пра ваyкоy.

– Што за глупства, якiя ваyкi?

– Учора ты сустракаyся з дзяyчынай.

Яна расказала пра ваyкоy. Нам патрэбны працяг.

– Вы з глузду з’ехалi? Нiчога я расказваць не буду. Самi прыдумвайце.

– Мы не можам. Гiсторыя належыць табе. І мы хацелi б яе… арэндаваць.

– Прабачце, не разумею. Як можна “арэндаваць” гiсторыю.

– Што тут незразумелага? – iнiцыятыву перахапiy белабрысы. – Ты гаворыш нам працяг, а мы за гэта пакiдаем цябе y спакоi.

– Не пужай, – прамовiy лысы. – Вас Максiмам клiчуць? Дык вось, Максiм, калi зробiце як мы прапануем, то атрымаеце грашовую падзяку.

Скажам, сто тысяч. Падумайце над нашай прапановай. Заyтра прыйдзем за вашай згодай.

***

Макс зайшоy у кватэру i зачынiy дзверы на yсе замкi. Нават на верхнi, якiм не карыстаyся з самага пераезду.

“Што гэта за хрэнь? Глупства нейкае. Ваyкi, гiсторыi, грошы… Зразумела, што справа y той дзяyчыне. Можа, нехта са знаёмых вырашыy паздзеквацца, цi блогеры флэшмоб ладзяць? Ды й сама троiца – нешта неверагоднае.