Галимҗан Ибраһимов. Тәрҗемәи хәле, истәлекләр, әсәрләр, анализ үрнәкләре, дәрес эшкәртмәләре, сценарийлар / Избранное (на татарском языке)

Шул кара?гы т?нд?, шундый ?ил-давылда, шундый куркыныч яшенн?р астында безне? к?йм?безне? х?ле, чыннан да, гад?тт?н тыш авыр иде. К?йм? ?илне? астына таба б?тенл?й ава, дулкыннар килеп б?релг?н саен, барыбыз да су т?бен? китк?н кебек булып калабыз. К?йм? к?йм? т?гел, чыннан да, кара?гы т?нд? ку?тле дулкыннар арасына ташланган йомычка иде.

Ис?н калу ?мете бик аз иде.

Юлчылар эченд? д?рт мар?а бар иде. Алар баштарак дога бел?н, с??д? бел?н маташсалар да, дулкыннар китереп б?рг?н саен «Алла!» дип, «а?-ва?!» дип чыелдап ?иб?рс?л?р д?, озакламый ?уштан яздылар, ?лек кебек агарынып егылдылар.

Л?кин минем картым га??п бер х?л алды, башта бераз курыкты, догалар, т??б?л?р укыды. Л?кин курку арткан саен, ?лем якынлашкан саен, аны? тынычлыгы арткан кебек к?рен? иде. Ахырдан а?ладым: картны? ис?н калу ?мете б?тенл?й бетк?н, ул бу т?нд? ??лак булачагыбызны кистереп куйган ик?н.

Ме? м?ш?кать бел?н т??ар?т алды. Намазлыгын бер почмакка ??йде, кулына т?сбихен тотты да г?я котылды.

– Ходайны? бер р?хм?те бел?н котыла алса?, минем х?б?ремне ирештерерсе?. Тагы шуны ?йт: тизр?к ?стерханга барсын да минем ?йберл?ремне? ??мм?сен алсын, карчыгым да вафат, а?ардан башка варисым юк, – ди.

?ил ?аман к?ч?я, дулкыннар к?йм?не бер батыра, бер т?шер?, бер ?лл? кая ыргытып б?р?. К?к к?кр?ве бел?н яшен, берг? кушылып, безне б?тенл?й юк итеп ташлыйлар иде.

Мин к?йм?чел?рд?н: «?мет бармы, юкмы?» – дип сораган идем. Алар яшерм?дел?р: «Куркыныч бик зур, мондый х?лг? без бик сир?к очрыйбыз», – дидел?р.

Картым намазлык ?стенд? катты, тавышы-тыны калмады. Т?не суынган булса, артык авыр т?эсир ит?р дип, мин янына бармадым. Т?нне шулай ?тк?рдек.

Мин ?ле ?аман да аптырыйм: шундый коточкыч кара?гы т?нд?, шундый р?химсез дулкыннар арасында кызганыч бер ?илк?н бел?н без ис?н-сау кала алдык!

К?йм?чел?рд?н берсе: «Бу котылуны? и? зур с?б?бе – койрыкчыны? гад?тт?н тыш ма?ирлыгында, шул тау-тау ишелеп килг?н дулкыннар ?стенд? к?йм?г? яннан суктырмый й?рт? алуда», – диде.

Та? якынаеп, ?ил бераз басылгач, мин йокыга яттым. Т?н буена к?йм?чел?рг? булышып чыгу, ахры, арыткандыр, йокым гад?тт?гед?н к?п озак булды. Мин уянганда, к?н ачылган, болытлар таралган, ?ил, давыл туктаган, эссе кояш бел?н ?ылынган ди?гез ?стенн?н акрын гына аксыл бу к?т?рел?.