Ел Шоңы. Шаңқай түс. II кітап

– Б?л айт?ан да шынды?. Олар д?рыс бас?ара бiлдi. Содан кейiн же?iске жеттi.

– Петр Константинович, тарихты халы? жасайды, ал оны тек а?ылды адамдар бас?ар?анда же?iске жетедi. Шы??ысхан ?з заманыны? а?ылды адамы болды. Соны? саясаты ар?асында балалары сонау бiр шетi ?ытайдан бастап, Индия?а, Ресейге билiгiн ж?рдi.

– Сондай адамны? бол?анын ?алар ма едi?iз?

– Шы??ысханда жауызды? к?п. Сонды?тан оны? саясатын ?аламас едiм.

– Ал Ресейге ?алай ?арайсыз?

– Мен Ресей туралы ?азiр т?к айта алмаймын. ?аза? ?йы?тап жат?ан халы? едi.

Орыстар келдi де оларды д?р сiлкiндiрiп оятты. Оны? арты не болатынын бiлмеймiн. – Шо? к?кейде т?р?ан ойларын айт?ан жо?, жасырып ?ал?ан едi.

Уа?ыт деген жылжып ?те бердi. Аптасына бiр-екi рет Шо? Карповпен кездестiп ??гiме-д?кен ??ратын. Жой?ынбек А?моладан орал?ан сайын ма?ан хат бар ма деп с?райтын Карпов. А?ыры, ?ыс ая?ына таман Жой?ынбек Карповты? к?птен к?ткен хатын алып келдi. Ол ?атты ?уан?ан едi.

– Шо? Тел?озинович, ма?ан жо?ары жа? ?айыра Санкт-Петербургте т?ру?а р??сат берiптi.

Содан ерте?iнде Карпов Жой?ынбекпен А?мола?а ж?рiп кеткен. Кетер алдында Карпов: «Сiзге ризалы?ымды ?алай жеткiзерiмдi бiлмей т?рмын. ?йiмк?лдi? к?туiмен денсаулы?ымды жа?сартып, сiздi? ?ызы?ты ??гiмелерi?iздi? н?тижесiнде ?аза? ?мiрiнен к?п м?лiмет алдым. Мен Санкт-Петербургке бас?а адам болып кетiп бара жатырмын», – деген.

– Петр Константинович, мен де сiздей дос тап?аныма ризамын. Мен ?азiр ?зi?iз айт?ан, М?скеу университетiн сырттай бiтiргендей к?йде ж?рмiн.

– Шо? Тел?озинович, мен сiзге хат жазып т?рамын.

– Петр Константинович, бай?а?ыз анау Карбышевтi? ?зi де тексередi.

– Ондай ?дет Ресейде б?рыннан бар, мен ол жа?ын жа?сы бiлемiн.

Карпов орыс ?детiмен Шо?ны? бетiнен с?йiп ?оштасты. Шо? ?зiнi? бiр жа?ын туыс?анымен ?оштас?андай сезiнiп т?рды.

С?ндi п?уеске

Шо?ны? ?о?ыр??лжа, Карбышевтердей п?уеске мiну ойы бар едi. Файзулла?а тапсыр?анына екi жылды? ж?зi болды. Ол ?лi созып келедi. А?ыры к?дер ?зiп ?ой?ан болатын.

Со??ы кезде А?мола?а барса да с?рамайтын бол?ан. Тек, анда-санда Жой?ынбектi? ??ла?ына салып ?ояды, ана татар менi? шаруамды не iстеп ж?р екен дейдi. Ал Файзулла саспасын, жасап беремiн деуден танбайтын. Шо? со??ы кезде оны? жасап беретiнiне к?м?н келтiре баста?ан. Содан кейiн ?зi барып с?рамайтын. Файзулла жасамаса бас?а бiреуге жасатуды ойлап ж?рген. Со??ы рет Жой?ынбектен та?ы да айтып жiберген. Ол Шо?ны? с?лемiн естiп, «Шо??а айттым ?ой, жасап беремiн» – дедi.