Ел Шоңы. Бесінді. III кітап

Шо? оны бай?ап ?алып, та?ы с?ра? койды:

– ?абден, сенi? осы кекештiгi? бар ма?

– Сасып, асы?ыс с?йлегенде ондайым бар.

– Мен сенi асы?тырып отырмын ба?

– Жо?, сiз мына с?ра?тары?ызбен менi кiн?лайтындай т?рiздiсiз…

– ?абден, оны? себебi бар, бiздi? ?йге от сал?ан адам а?са? дейдi. Содан кейiн айтып отырмын. Бiра? сен оны к??iлi?е алма! А?са? адамдар толып жатыр ?ой.

– Шо?ке, а?са? адам екенiн кiм айтты?

?йелдi? атын айтса, бiр ?лкен жанжалды? туындайтынын бiлдi де:

– Мен мына ?з к?зiммен к?рдiм.

Сол кезде жазу жазып, шамды с?ндiрiп, денемнi? ??рыс?анын жазу ?шiн терезеден ?арап едiм, ай жары? екен, екi адам бiздi? ?й жа?тан ?тiп барады. Бiреуiнi? ая?ы а?са? т?рiздi к?рiндi ма?ан.

– Шо?ке, сiз ?ателескен боларсыз…

– Сонда ол адамны? ая?ы а?са? емес деймiсi?? Мен к?зiммен к?рдiм ?ой.

– ?айдан бiлейiн? – Мына с?здi айт?анда жiгiттi? ж?зi тiптен ?згерiп кеттi. Шо? б?рiн бай?ап отыр?ан едi. Алдында Малай айт?ан, ?лпейiс ?абденге мiнiп ж?р деп бiр жыл?ы берiптi. ??гiме арасында туында?ан ол с?зге Шо? кезiнде онша м?н бермеген.

?мытып та кеткен т?рiздi едi. ?лгiнде мына жiгiтпен ??гiме бол?анда, сол iнiсiнi? айт?ан с?зi ойлама?ан жерден басына орала кеттi. ?лпейiстi? сара?ды?ын бiлетiн, ол жайдан жай бермеген болуы керек. Ендi мына жiгiттi? ?ртегенiне к?дiгi к?шейе т?стi.

– Са?ан ?лпейiс неше жыл?ы бердi? – деп с?ра?ты т?теден ?ойды Шо?.

Сонда да берiлгiсi келмей, ?абден:

– Шо?ке, сiз ?ызы? адам екенсiз… Менi? ?й ?ртеуге еш?андай ?атысым жо?.

Шо? да мына жiгiттi? «?ызы? адам екенсiз» дегенiне ренжiп ?алды.

Бiра? ол к?йiн сездiрген жо?.

– Мен сенi ?йдi ?ртедi деп кiн?лап отыр?ам жо?. Жай с?рап отырмын. Са?ан ?лпейiс бiр жыл?ы берiптi ?ой. Не ?шiн бердi?

– Шо?ке, туыс?анды? жолмен ма?ан мал берсе, онда т?р?ан не бар? Ол ?шiн оны кiн?лауды? ж?нi жо?…

– Мен сенi де, оны да кiн?лап отыр?аным жо?. Сенi? ?ке?нi? жа?сы адам екенiн, анада ?ыз дауында бiр адам айтып едi, сен кiмге тартып ?тiрiкшi бол?ансы??

– Шо?ке, мен ?й ?ртедi деп кiм айтып отыр сiзге? – Б?л с?ра?ты екiншi рет ?айталады ол.

– ?асы?да?ы жiгiттi? есiмi аузыма т?спей отыр. Ол кiм едi?

?абден сол айтып ?ой?ан екен ?ой деп ойлады. Ендi кейiн шегiнудi? ретiн таба алмады:

– Ол – Айдар…

– Жарайды, бара бер, сенi кiн?лап отыр?ан ешкiм жо?. – ?абден т?кке т?сiнбей шы?ып кеткен едi.

Артынша Шо? ?лпейiстi ша?ыртып ал?ан болатын. Ол барайын ба, бармайын ба деп, ой?а берiлiп, «болыс ша?ырып отыр, бару керек» дегенге то?тап, келген едi.