Кайту

Кешел?р бер-берсен? карап чыш-пыш килг?н арада, офицер т?ш кес?сенн?н ручка алып к?газьг? ниндидер билге куйды да чираттагы фамилияне атады.

Шул р?вешле офицер бик к?п фамилиял?рне барлап чыкты. Ул инде х?зер тизр?к укый иде. Бишт?рлел?р д? иял?ш? т?ште, исеме чыгу бел?н ялт итеп урыннарына барып бастылар. Ул тезелерг? кушкан урында кеше бик к?п ?ыелды, бишт?р к?т?реп кил?че ир-егетл?рне? барсы да диярлек шунда к?чеп бетте. Шулай да ул атаган кешел?рне? монда булмаганнары да х?тсез ген? иде. Офицер берни д? ?йтм?де, к?газен? билге куеп кына барды.

Исемлекне ?йтеп чыккач, офицер авыл т?р?л?ре ягына борылды. Н?рс?дер с?йл?шеп алдылар. Исемлекк? т?ртт?-т?рт? ки??шл?штел?р. Аннан со? офицер тагын халыкка энд?ште.

– Исем-фамилиясе ?йтелми калган ир-егетл?р бармы?

– Бар, бар! -диештел?р ирл?р кулларын к?т?реп, – Монда.

Шундыйларны? берсе янында торган хатын ирене? авызын учы бел?н каплады да н?зек кен? тавыш бел?н:

– Юк, юк! – дип кычкырды.

Моны к?рг?ч Т?нзил? пырхылдап к?леп ?иб?рде.

– Сез мен? монда ?ыелыгыз, – диде офицер, читт?р?к торган х?рбил?рг? ым кагып, – Х?зер сезне? исем-атны язып алырлар.

Х?рбил?рне? берсе исемлек т?зерг? кереште, калган икесе исеме чыккан ир-егетл?рне читк?р?к алып китте. Алар халык т?ркеменн?н бернич? метрга аерылып, саф булып тезелеп бастылар.

– Солдатка кит?чел?р бел?н хушлашу ?чен унбиш… – Офицер с?гатен? карап алды да д?вам итте, – Юк… Ярты с?гать вакыт бирел?.

Моны ишет?г? хатын-кызлар солдатка кит?ч?к ирл?р ягына ташланды. ?ыелган халык саегып, сир?кл?неп калды. Бераздан исемлек т?з?че х?рби д? эшен бетерде ??м бишт?р к?т?реп кил?чел?рне? барсын да читт? торган сафка илтеп кушты.

Кай арададыр солдатлар янында Т?нзил?не? ахир?тл?ре п?йда булды. Аркаларына бишт?р аскан Наташа, Ольга, Катя солдатка кит?че ирл?р янына килеп бастылар да горур кыяф?т бел?н тир?-яктагыларны к?з?терг? тотындылар.

– Сез нишл?п монда торасыз? – диде х?рби кеше аларны к?реп калгач, – Барыгыз ?ле ?н? тегенд?.

– Юк, без сугышка кит?без! – дип чатнатып ?авап бирде Наташа.

Х?рби к?лемсер?п ??ркайсына к?з й?гертеп чыкты да:

– Бу юлы сезне алмыйбыз, – дип ?итди ?авап бирде, – Повестка килг?нен к?тегез. ?лег? сез авылда кир?гр?к.

– ? сугыш бетс?? – дип авызын б?рештерде Ольга, – Безне? ?и??че буласы кил?.

– ?йе, – дип кушылды Катя, – Без ?зебез барабыз сугышка. Сез безне машинага гына утыртыгыз.