Хабар

 – Рыбалка – гэта табе не хухры-мухры, тут трэба дакладна ведаць, што рыбе падабаецца. А любiць яна тонкi пах парфумы. Вось я набываю самую лепшую – французскую. Чуеш водар?

Я прынюхаyся. Здавалася, i сапраyды, ад рыбака iшоy прыемны пах дарагой парфумы.

– Ага, чую, – адказаy я.

– Вось у гэтым i сакрэт, – падмiргнуy новы знаёмы.

Сабраyшы свой няхiтры yлоy, накiраваyся дадому. А па дарозе зайшоy купiць адэкалон. Трэба ж было прыслухацца да парады мужчыны.

Як насталi чарговыя выхадныя, зноy адправiyся на раку.

Але i на гэты раз клявала дрэнна. Вiдаць, не спадабалася рыбе мая парфума. А тут, як на тое лiха, iншы рыбак шчупака кiлаграм на дзесяць злавiy. Я да яго:

– Як вам пашанцавала! Можа, i з навiчком сакрэтам свайго поспеху падзелiцеся?

– Да рыбалкi трэба рыхтавацца сур’ёзна, – пачаy новы знаёмы. – З панядзелка да серады я, напрыклад, устаю толькi з левай нагi. Наступныя тры днi – з правай. Вуду на ноч стаyлю за ложак, а днём трымаю за канапай.

Вось i вынiк – дзесяцiкiлаграмовы шчупак!

Падзякаваy яму, а сам адправiyся дадому. Увесь наступны тыдзень апрабоyваy новую методыку прыцягвання рыбалоyнай удачы.

Але, на жаль, у наступную суботу i гэтая парада не падзейнiчала. Расчараваны, вярнуyся дадому. Вырашыy – на рыбалку больш нi нагой. У чарговыя выхадныя накiраваyся да цесця y вёску. А там пад шкварку ды чарку расказаy яму пра сваё няyдалае рыбалоyства.

– Хто ж табе праyду скажа? – здзiвiyся цесць. – Вядома, маняць.

Нiякi сапраyдны рыбак не стане раскрываць галоyны сакрэт. А ён усё ж iснуе.

– Якi?! – усхвалявана спытаy я.

– Рыбу трэба падкармiць, а yжо потым толькi лавiць.

Тут цесць у падрабязнасцях расказаy мне, што i як трэба рабiць.

На працягу наступнага тыдня я выконваy яго парады. Штовечар ездзiy на рэчку i вазiy рыбе розныя далiкатэсы: грэчку, ячныя, прасяныя крупы… А y нядзелю выправiyся на рыбалку.

Не паспеy закiнуць вуду, як адразу пачало кляваць.

Вылавiy пяцiкiлаграмовага шчупака. А там яшчэ лепш: плотка, карась, лiнь, лешч… Словам, багаты yлоy!

З таго часу вяртаюся я з рыбалкi заyсёды з трафеямi. Дзякуй цесцю за параду!

А на днях да мяне рыбак-пачатковец падышоy i запытаyся:

– Не падкажаце, якi y вас рыбалоyны сакрэт? Сяджу yжо бiтую гадзiну, паплавок нават не варухнецца. А y вас, бачу, рыба сама y вядро скача.

– Вядома, – адказваю яму, – трэба y прыкметы верыць.