Хабар

Вадзiк пачакаy, пакуль Іванавiч, перад тым як сесцi на сваё месца, зробiць два ганаровыя кругi па аyдыторыi, i незаyважна дастаy канспект таварыша, каб адшукаць патрэбную iнфармацыю. Знайшоyшы нарэшце тое, што трэба, хлопец нiяк не мог прачытаць напiсанае. Почырк Сцяпана быy такiм, быццам замест яго пiсала лапай курыца. Да таго ж дзе-нiдзе былi дзiyныя i незразумелыя скарачэннi слоy. Студэнт паyглядаyся y занатоyкi некалькi хвiлiн, стаy крыху разумець почырк i адразу ж пачаy цiхенька спiсваць. Раз-пораз ён кiдаy позiрк на выкладчыка, каб той не запрыкмецiy яго за такой незаконнай справай.

Там, дзе былi скарачэннi, малады чалавек вырашыy не ламаць галаву над пытаннем, што яны могуць значыць, а перапiсваy, як ёсць. Калi занатоyкi канспекта Сцяпана скончылiся, лайдак здаy работу i, шчаслiвы, выйшаy з аyдыторыi.

Настаy момант агучвання вынiкаy залiку. Студэнты, якiя адказвалi на бiлет пiсьмова, зайшлi y кабiнет. Выкладчык агучыy адзнакi. У спiсе не аказалася толькi нашага героя.

Звярнуyшыся да яго, выкладчык сказаy:

– А вас, Пятроy, я папрашу затрымацца.

На жаль, азбуку Морзэ я не вучыy, разбiраць шыфры не yмею, таму хацеy бы, каб вы патлумачылi, што значыць у вашым пiсьмовым адказе «сам-но», «д/за/д», «н. ст.», «т. зв.», «тт» i iншыя словы.

– Сяргей Іванавiч, вы ж ведаеце, скарачэннi – сябры студэнта, – знайшоyся Вадзiк.

– А мне здаецца, Пятроy, што скарачэннi – мацi вучэння. Вось калi вы iх добра вывучыце, тады i прыходзьце на залiк. Але на гэты раз на вусны.

Бо вашы генiяльныя запiсы мне нiколi не расшыфраваць.

Што вечарам сказаy Вадзiк сябру Сцяпану, невядома. Але пасля такога выпадку хлопец стаy добрасумленна весцi канспекты i прыдумляць свае скарачэннi-шыфры. Вось толькi на асобным лiсце даваy тлумачэннi, што яны азначаюць. На той выпадак, калi хтосьцi з аднагрупнiкаy захоча перапiсаць занатоyкi.

Якiм прыборам вымяраюць пельменi?

Быль

Гэтая гiсторыя адбылася на факультэце фiзiкi. Студэнты здавалi экзамен. Сярод iх быy i несамавiты Ягор.

Ён выцягнуy бiлет, сеy на апошнюю парту i пачаy перабiраць шпаргалкi. Але патрэбнай так i не знайшоy.

Неyзабаве надышла чарга адказваць. Хутка выкладчык зразумеy, што студэнт плавае. Каб дапамагчы яму атрымаць станоyчую адзнаку, ён пацiкавiyся:

– Скажыце, у чым вымяраецца сiла тока?

– У амперах, – адказаy Ягор.

– А якiм прыборам гэта робiцца?

– Гэтым, – пачаy згадваць хлопец. – Ампяльметрам.

Выкладчык усмiхнуyся.