Каһәр / Пролятие

– Альфред сиңа ошыймы? Кеше буларак дим? – Аның йөзенә кызыклы сөйләшүгә ишарәли торган нурлар тибеп чыкты.

– Сәер, нигә шулай сорыйсыз? – Таняның каратут йөзендә шулай ук кызыксынучан төсмер чагылып китте.

– У? СЃРёРЅ сорауга җавап Р±РёСЂ.

– Белмим, ничектер уйлаганым булмады.

– Яшермә, ул синең уйларыңа күп мәртәбәләр кереп чыкты, – дип, Динә елмаеп куйды.

Таня да бераз кызарып киткән төсле булды да көләргә үк кереште.

Динә дә аңа кушылды. Үзенең гөманы дөрескә чыгуына күңеле булды аның.

– Син Альфред белән шаяра башларга тиешсең, – дип, көлүен дәвам итте Динә.

Бу хакта көлеп сөйләшү килешеп тә бетми, әмма һәр шаян сүздә бер чын мәгънә була бит. Таня сүз сөрешен аңлар, бик сизгер күңелле кыз ул.

– Тычканмы, мәчеме? – дип, Таня да һаман көлде. Ләкин үзен очсызлый торган көлү түгел бу. Кайбер кызлар, үзләренең күңел ишекләреннән тиз үтеп булганын белгерткәндәй, көчәнүсез генә көлә торган була.

У?рсез егетләр Р±Сѓ ишарәне Р±РёРє тиз аңлап ала. Таняның көлүендә күңел ишекләренең ябык РёРєУ™РЅРµ Т»У™Рј үтеп булмаслык чытырманлыклар С€У™Р№Р»У™РЅУ™. Егетләр Р±РёРє сизгер, алар Таняга елыша алмый, чигенергә туры киләчәген алдан СѓРє чамалый.

– У?ллә уйныйсың килмиме? – РґРёРґРµ Динә, җитдиләнеп. – РЎРёРЅРµТЈ борчуларыңны аңлыйм, әти-У™РЅРёРµТЈРЅРµТЈ язмышы һаман билгесез. У? СЃРёТЈР° Елгавага кайтырга СЂУ©С…СЃУ™С‚ итмиләр әле. Р›У™РєРёРЅ, Таня, У™Р· генә сабыр итик, РјРёРЅ кайбер начальниклар белән сөйләштем.