Болганчык еллар. Мөһаҗирләр (җыентык) / Муть. Мухаджиры

Аны тагы озаттылар – бу юлы Троицкига җибәрделәр, ләкин Таҗи озакламый аннан да Мәүла Колыга кайтып төште. Халык, аның усаллыкларына ачынып:

– Безнең Таҗи утта да янмас, суга да батмас, – дип сөйләнде.

Патый, аны тыярлык чара таба алмагач:

– Үксез бозау асрасаң, авызың-борының май булыр; үксез бала асрасаң, авызың-борының кан булыр, – дип сөйләнде.

Таҗиның әти-әниләре үз-үзләрен:

– Менә солдатка гына алсыннар, акылга утыртырлар анда, – дип юата башладылар.

У?РјРјР° РўР°Т—РёРіР° чират җитмәде. РўРёСЂУ™-юнендәге кешеләргә РєСѓСЂРєСѓ салып, СѓР» авылда кала Р±РёСЂРґРµ.

Шуннан соң инде Миңлебайныкылар аны өйләндерергә булдылар. «Өйләнгәч үзгәрер, муенына камыт кигәч, акыл керер», – дип уйладылар.

Шулай итеп, алар РўР°Т—РёРЅС‹ өйләндерделәр. У?тисе Р°ТЈР° авылның бер читенә Р№РѕСЂС‚ салып Р±РёСЂРґРµ, сыер, ат, РёРєРµ баш сарык Р±РёСЂРґРµ.

Таҗига акыллы, ягымлы, булдыклы хатын туры килде. Өйләнгәннән соң, Таҗи беркадәр басыла төште. Ләкин бу озакка бармады. Ел ярымлап торганнан соң, аның хатыны үлде, һәм Таҗи тагы да үз эченә бикләнә төште. Озакламый ул, бөтен мөлкәтен сатып, өен кадаклады да авылдан читкә чыгып китте.

Биш-алты ел югалып торганнан соң, Таҗи бөтенләй икенче кеше булып кайтып керде. Хәзер аның сөйләшүе дә, фикер йөртүе дә ипле, төпле иде. Җилкәләре киңәя төшкән, адымы салмакланган, күзләре очкынланып янып тора иде.