Әсәрләр. 1 том

– Шәбрәген алырга өлгермичә калдык шул, парень! – диде Василий, үз ишенә әйткәндәй, гаҗәеп бер тәкәллефсезлек белән.

– У? РЅРёРЅРґРё частьтан сез?

– У?ллә тагын… Белә алмый калдык.

– Ничек белә алмыйча калдыгыз?

– Шулай… Кич белән генә килеп төшкән идек, иртән чигенә башладык.

Немец тагы РґР° кысыла төшкән РєТЇР·Р»У™СЂРµ белән Василийга бөтенләй кадалды: Р±Сѓ «мужик» дөресен У™Р№С‚У™РјРµ, ялганлыймы? У? Василий, СЂУ™С…РёРј РёС‚, кара, РґРёРіУ™РЅ төсле, сыңар төген РґУ™ кыймылдатмыйча, тыныч кына басып тора.

Җитмәсә, теш арасыннан «чырт» иттереп төкереп С‚У™ РєСѓР№РґС‹. Немецның нечкә иреннәре кысылып, яңак СЃУ©СЏРєР»У™СЂРµ уйнаклап алды. У?РіУ™СЂ СѓР» Василий чыраенда санга санамау шикелле берәр РЅУ™СЂСЃУ™РЅРµТЈ чаткысын гына сизеп калса РґР°, перчаткасын салып тормастан, «мужик»ның РёСЏРє астына берне кундырыр РёРґРµ. Р›У™РєРёРЅ РЅРёРє бер андый РЅУ™СЂСЃУ™ сизелсен. Хәтта пошыну У™СЃУ™СЂРµ РґУ™ СЋРє. Менә тип!

Шуннан СЃРѕТЈ СѓР» кечкенә тынгысыз күзләрен РҐУ™РєРёРј белән Талипка күчерде, РҐУ™РєРёРј офицерның барлыгын РґР° онытып, каядыр читкә карап тора РёРґРµ. РЈР» үзенә төбәлгән авыр карашны тойды, Р»У™РєРёРЅ башын бормады, РіТЇСЏ нидер күреп РёСЃРµ киткән… У? Талип, намазга оеган мөселман шикелле, кулларын кендеге өстенә куеп, Т—РёСЂУ™РЅ керфекләрен Т—РёСЂРіУ™ терәп, тик кенә тора.

У?ллә СѓСЏСѓ, әллә йокыга талган – белмәссең РґУ™.

– Кая барасыз? – диде офицер, аңа төбәлеп. – Мин сездән сорыйм!

Талип сискәнеп башын күтәрде, күзләрен йомгалап алды:

– У??..