Әсәрләр. 1 том

– Р?РґРёРѕС‚, – РґРёРґРµ офицер, йөзен чытып.

Василийга эшне җайларга кирәк иде, немецны һич ярсытырга ярамый. Башта җилкәсен кашыган булды, аннан кыенсы- ныбрак:

– Кая булсын инде, – диде, – үзебезнең якка таба бара идек.

– Ни өчен үзегезнең якка?

– Хатын, семья, өй шунда бит, – диде Василий, авыр сулап.

Офицер кинәт елмаюга охшатып тешләрен ыржайтты:

– У?Т»У™, хатынны сагындыгызмыни, сугышасыгыз килмимени?

Василий бик аз гына көттереп торды һәм, йөзен офицерга күрсәтмәс өчен, башын түбән иеп әйтте:

– Бездә берәү дә сугышырга теләмәгән иде…

– А-а-а! – дип сузды немец, аннан «так… так…» дип торды һәм шул минутта аның башында гаҗәеп оригиналь бер исәп туды.

Еракка төбәлгән Р±РёРє мәкерле РёСЃУ™Рї РёРґРµ Р±Сѓ. Барыбер аның Р±Сѓ «хайваннар»ны РєСѓСЏСЂ урыны РґР° СЋРє, тылга-мазарга озатырга артык кешесе РґУ™, вакыты РґР° СЋРє. У? Совет Армиясен җимерер өчен РЅРё эшләсәң РґУ™ ярый – фюрерның әйткәне шулай! Ләкин… башта сынарга РєРёСЂУ™Рє үзләрен, күнәрлек булмасалар, «расходка Т—РёР±У™СЂТЇВ» беркайчан РґР° СЃРѕТЈ түгел.

Немецның ничектер берьюлы карашы да, тавышы да «йомшарган» кебек булды.

– Ашыйсыгыз киләме? – дип сорады ул кинәт.

Егетләрнең колаклары торды: бусы ни тагын? Мыскыл итүеме? Ләкин Василий шул минутта ук балаларча беркатлылык белән:

– А как же… килә! – диде.

Ул хәтта чынлап авызына килгән төкереген дә йотып куйды.

– Ну, утырыгыз! Без хәзер сезне сыйлыйбыз.