Санаторий под клепсидрой / Sanatorium pod klepsydrą

Tam przybierała kształt dziki, nieobliczalny i niewiarygodny, zakręcona w fantastyczną arabeskę niewidoczną dla ich oczu a przerażającą, w nieznaną cyfrę, pod której grozą żyły. Pojąłem, dlaczego te zwierzęta skłonne były do paniki nierozumnej i dzikiej, do spłoszonego szału: wciągnięte w swój obłęd, nie mogły się wyplątać z gmatwaniny tych rogów, spomiędzy których – pochylając głowę – patrzyły smutno i dziko, jakby szukając przejścia między ich gałęziami. Te rogate zwierzęta dalekie były od wyzwolenia i nosiły ze smutkiem i rezygnacją stygmat swego błędu na głowie.

Ale jeszcze dalsze od Е›wiatЕ‚a byЕ‚y koty. Ich doskonaЕ‚oЕ›Д‡ zatrwaЕјaЕ‚a. ZamkniД™te w precyzji i akuratnoЕ›ci swych ciaЕ‚, nie znaЕ‚y bЕ‚Д™du ani odchylenia. Na chwilД™ schodziЕ‚y w gЕ‚Д…b, na dno swej istoty, i wtedy nieruchomiaЕ‚y w swym miД™kkim futrze, powaЕјniaЕ‚y groЕєnie i uroczyЕ›cie, a oczy ich zaokrД…glaЕ‚y siД™ jak ksiД™Ејyce, chЕ‚onД…c wzrok w swe leje ogniste.

Ale po chwili juЕј, wyrzucone na brzeg, na powierzchniД™, ziewaЕ‚y swД… nicoЕ›ciД… rozczarowane i bez zЕ‚udzeЕ„.

W ich Ејyciu peЕ‚nym zamkniД™tej w sobie gracji nie byЕ‚o miejsca na ЕјadnД… alternatywД™. I znudzone w tym wiД™zieniu doskonaЕ‚oЕ›ci bez wyjЕ›cia, przejД™te spleenem, sarkaЕ‚y zmarszczonД… wargД… peЕ‚ne bezprzedmiotowego okrucieЕ„stwa w krГіtkiej, prД™gami rozszerzonej twarzy. U doЕ‚u przemykaЕ‚y chyЕ‚kiem kuny, tchГіrze i lisy, zЕ‚odzieje wЕ›rГіd zwierzД…t, stworzenia o zЕ‚ym sumieniu.

Dorwały się one podstępem, intrygą, trickiem swego miejsca w bycie, wbrew planowi stworzenia, i ścigane nienawiścią, zagrożone, wciąż na straży, wciąż w trwodze o to miejsce – kochały żarliwie swój kradziony, po norach kryjący się żywot, gotowe dać się poszarpać na sztuki w jego obronie.

Wreszcie przeszły wszystkie, i cisza zagościła w moim pokoju. Znów zacząłem rysować, zatopiony w moich szpargałach, które oddychały blaskiem. Okno było otwarte i na gzymsie okiennym drżały w wiosennym wietrze synogarlice i turkawki.

PrzechylajД…c gЕ‚owД™, pokazywaЕ‚y okrД…gЕ‚e i szklane oko w profilu, jakby przeraЕјone i peЕ‚ne lotu. Dni pod koniec staЕ‚y siД™ miД™kkie, opalowe i Е›wietliste, to znowu perЕ‚owe i peЕ‚ne zamglonej sЕ‚odyczy.

NadeszЕ‚y Е›wiД™ta wielkanocne, i rodzice wyjechali na przeciД…g tygodnia do mej zamД™Ејnej siostry. Pozostawiono mnie samego w mieszkaniu, na Е‚up mych inspiracji.