Киһи биирдэ олорор

Валерий чөҥөчөк үрдүгэр олорон сынньанна. Хаары ытыһан ылан хаппыт тамаҕын илитиннэ. Ол олорон устунан утуктуох курдук буолан барда. Көхсүгэр сыстыбыт ырбаахыта аны муус тымныынан хаарыйталаата. Кини уутун аһаран илгистэн кэбистэ, нэлэккэйдэммит сонун ыга тимэхтэннэ уонна эмиэ тус арҕаа тоҥуу хаары кэһэн ньоҕоохтуу турда.

Ааттаан кэлбит ыалын, бу дойду сис баайа Уордаах Уоһук, алааһыгар сордонон-сордонон киэһэлик син тиийдэ. Сэрэнэн тэлгэһэҕэ чугаһаабата. Кыһалҕаланан тиэстэр сир кэтэҕэр, кыс балбаах быыһыгар, сытта. Төттөрү-таары сыбыытааһын элбэх да, оҕонньор бэйэтэ көстөн быстыбата.

Арай биирдэ эмээхсинэ тахса сырытта, ону ыҥырбытын, таас дьүлэй муҥутаан, дьүүллээн-дьаабылаан истибэккэ, уҥа-хаҥас олооруҥнаан баран төттөрү киирдэ. “Дьиэтигэр суох муҥа дуу”, – диэн тоҥон ыксаан саараҥнаан эрдэҕинэ, борук-сорук буолуута Уордаах дьэ таҕыста.

– Уоһук!.. Уоһук!.. – оҕонньор чугаһаан эрдэҕинэ Валерий сибигинэйэ былаан ыҥырда.

– Һук!.. Туох күтүр!.. – оҕонньор төлөрүтэн испит ыстаанын иитин ыга туттубутунан соһуйан чинэрийдэ.

– Уоһук, куттаныма… Мин… кэллим…

– Кимҥиний?.

.

– Аргыылап Миитэрэй уолабын. Бэлиэрийбин. Куттаныма, бэттэх кэл.

– Ким… даа?

– Аргыылаппын. Бэлиэрийбин.

Уордаах, хайыан да билбэккэ, турбахтаата. Төбөтүн кыҥнах-иҥнэх гына-гына, одуулаһа сатаата.

– Куттаныма. Манна кэл.