Әсәрләр. 2 том

РњРѕТЈР° каршы Рәшидә Р±ТЇС‚У™РЅ бер СЃТЇР· РґУ™ әйтмәде, У™РјРјР° аның йөзеннән шундук ниндидер бер СЃРѕСЂС‹ РїУ™СЂРґУ™ төшкән кебек булды. Р—У©С„У™СЂ ТЇР· нәүбәтендә: В«У? сез ничек?В» – РґРёРї сорамакчы булган РёРґРµ РґУ™ ханымның РїУ™СЂРґУ™РґУ™РЅ ачылуын күреп Т»У™Рј аннары үземә зарар итмим РґРёРіУ™РЅ Р±РёРє яшерен бер уйдан чыгып сорамыйча тыелып калды.

Аның исәбенчә, бу сорауны бирергә иртәрәк иде әле.

…Алар тагын шактый гына сүзсез тынып тордылар. Тагын Рәшидәнең ике каш арасы җыерылып, нечкә кашлары тынгысыз тибрәнеп куйды. Күрәсең, тагын ниндидер бер беләсе килгән нәрсә җанын борчып тора башлады.

Ахырда ул, тәвәккәл иткәндәй, Зөфәрнең күзләренә туры гына карап, ләкин борчылуын сиздергән тавыш белән тотлыгыбрак сорады:

– У? сез… сез минем турыда РЅРё уйлыйсыз?

Зөфәр аның бу соравын дөрес аңлады: асылда, бу Рәшидәнең үзе турында хөкем ишетергә теләве иде.

– Минме? Мин, Рәшидә, синең хакта бик яхшы уйлыйм, – диде Зөфәр җитди, ләкин мөмкин кадәр йомшак итеп.

– Шундый… хәл булганнан соң дамы? – диде Рәшидә күзләрен йомып әкрен генә.

– У?Р№Рµ, әлбәттә… РќРё генә булмасын, РјРёРЅ СЃРёРЅРµТЈ хакта начар уйлый алмыйм, Рәшидә!

– Шулаймы? – Һәм Рәшидә сөенеп аңа елмайды.

Зөфәр, кисәк кенә омтылып, аңа үрелде, ләкин Рәшидә аның кулын туктатты:

– Кирәкми!

Егет үзенең ашыга төшүен бик тиз сизеп алды, шунда ук кире чигенде һәм озак кына тыелып утырырга мәҗбүр булды.