Сұлушаш

Бұл хабардың не хабар екендігі,

Əрі ойлап, бері ойланып ұғылмады,

Ой келді: «бұл сұлуға не боп кетті,

Бұл қалай тым ыстықтай сұғынғаны?» –

Ер Алтай шіміркеніп қабақ қатты,

Шыжытқан ыстық, күннен тер де ақты.

Кенеттен келген хабар, түсініксіз…

Ішіне қосымша ғып тағы от жақты.

Əрі ойлап, бері ойлап келгенінде,

Шығып қарсы алуды мақұл тапты.

Сейілге жауап күтіп жаутаңдаған,

«Жарайды… Барайын!» – деп сөз ұстатты.

Қайсарды бүгін Алтай қасына ерткен,

Ол оған тату құрбы болған көптен.

Сейілдің сөзін айтып Қайсарға Алтай,

Ақтарды сырын түгел судай төккен:

– «Сұлушаш жанған жұлдыз маған бола,

Көрсетіп жарқын нұрын əуре еткен.

Жасырып сенен сырды не қылайын.

Сұлуды аламын деп мен ант еткем.

Адам болып өмірде жасау қиын,

Таятын болсам егер осы серттен.

Қане, Қайсар, айтатын ақылың не?

Жəрдем тілеп, алдына жолым шеккен»

– «Мұныңның бəрі мақұл – деді Қайсар, –

Бірақ, іске аптықпай кіріс еппен!»

V

Кеш болды көктің жүзін бұлт жапты,

Баяу жел біраздан соң дауылдатты,

Ымыртта атын ерттеп мініп Қайсар,

Əкелді жарап жүрген екі атты.

Қос алдында жалындар жалп-жалп жанып,

Бақырда ет бұрқылдап қайнап жатты…

Ет жеді жылқышылар майлап мұртты,

Ақ майға томпаңдатып толтырды ұртты.

Алтай еттен дəм татпай отырып қап,

Сіміріп жалғыз аяқ қымыз жұтты.

Алдағы өмірлерін елестетіп,

Көзімен шолып отыр көрген сыртты.