Гүлкәшима

Бешпеті аршын бардан, қысқа жеңді,

Шапаны батсайдан, қима киген.

Басында камшат бөрік теңге таққан,

Бөрігін қырын киіп айна баққан.

Алтыннан құлағында қос сырғасы,

Көрінген сəукелесі шар тараптан.

Қамыстай саусағында алтын балдақ,

Жеңілтек мінезі жоқ, пиғыл салмақ.

Шын пиғылы жеңілдікті қолайламас,

Жүрмес бергі тілмен пендені алдап.

Осындай бір сұлуды көрді көзім,

Бозбала жəне бойдақ жүрген кезім,

Қиялым қызға кеткен секілденді,

Бермесе ғашық отына Тəңірім төзім.

Көрдім де ол сұлуды болдым ғашық,

Ғашықтық минут сайын барады асып.

Əуейілік, əлеуметім, жаман екен,

Сол үйден шыға алмадым қадам басып.

Сусындап өз жөніме жүріп кеттім,

Қош айтып, бəйбішеге амандасып.

Бала екен дəрежесі қыздан артық,

Түбінде ырыстыға болар нəсіп.

Қош айтып бəйбішеге жүріп кеттім,

Басы осы бізге жұққан қайғы-дерттін.

Саф көңілім судай таңық болған-ды енді,

Не қылса, хүкімі күшті құдіреттің.

Не қылса, құдіреттің хұкімі күшті,

Көрсеткен пəндесіне түрлі істі.

Қапа боп көнілім алаң келе жатсам,

Бір адам жол үстінде жолығысты.

Айтыстық сəлем беріп, аман-есен,

Жігіт екен жолыққаным тілге шешен.

Орынсыз, құрбыларым, бола қалмас,

Сөйлескен сөзімізді баян етсем.

Бұл жігіт жолда қарсы душар келеді,

Сұрадым аты-жөні мынау болды.

Тамыр аулап Бестөбеден келеді екен,

Мекені Жақсысызда Құдайқұл-ды.