Шигырьләр / Стихи (на татарском языке)

],

Буең зифа, билең нәзек,

Кулыңдадыр көмеш йөзек, –

Гаҗәб һиммәт ирер, җаный!

Колакыңда көмеш алка,

Дәхи артыңдадыр тәңкә;

Морадыңдыр сәнең кемдә? –

Серең белдерсәнә, җаный!

Тәмам әгъзаларың төзек,

Кулларыңда һәм беләзек,

Ауазыңдыр дәхи нәзек, –

Чү былбыл ауазы, җаный!

Яратыбдыр сәне Алла,

Сүзем юкдыр сәңа әмма,

Безне һәм күңелдин салма, –

Бәйан әйлә әхуалең, җаный!

Беләкләрең сәнең аппак,

Өстеңдәдер йәшел күлмәк,

Морадымдыр сәне алмак, –

Бәйан әйлә әхуалең, җаный!

Морадымдыр ирешмәккә

Сәнең илә күрешмәккә,

Дәхи әхуаль сорашмакка, –

Хода нәсыйб әйләсен, җаный!

Йөзең рәушан, билең нәзек,

Бәнем гарзым[269 - Гарз (гъәрз) – үтенеч; теләк.

Күреп нәчеклекең белмәк, –

Бәйан ит әхуалең, җаный!

Ки исмеңдер сәнең фәлян,

Сәңа, җаным, кыйлам сәлам,

Догаларым сәңа салам, –

Мөбарәк җәмалең күрәм…

«Буең күрдем, дидем…»

Буең күрдем, дидем: В«У?лхәмделилла[270 - У?лхәмделилла – Аллага мактау булсын.

Йөзең күрдем – укыдым «къөль-һу-Алла».

Зирәк булсаң белерсең бу сүземне,

Фәһем кыйлып[271 - Фәһем кыйлып – аңлап, төшенеп.

Гакыйль[272 - Гакыйль – акыллы кеше (акыл иясе).] улсаң, сүзем тот, и нигярем[273 - Нигяр – сын, санәм (табыну объекты).],

Сән ирерсән, җаным, бәнем сәүәрем.

Нәһар улса[274 - Нәһар улса – көндез булса (таң атканнан соң – көне буе).