На нашем сайте вы можете читать онлайн «Казакъ кызы (җыентык) / Дочь степи». Эта электронная книга доступна бесплатно и представляет собой целую полную версию без сокращений. Кроме того, доступна возможность слушать аудиокнигу, скачать её через торрент в формате fb2 или ознакомиться с кратким содержанием. Жанр книги — Серьезное чтение, Современная проза, Современная русская литература. Кроме того, ниже доступно описание произведения, предисловие и отзывы читателей. Регулярные обновления библиотеки и улучшения функционала делают наше сообщество идеальным местом для любителей книг.
Казакъ кызы (җыентык) / Дочь степи

Автор
Дата выхода
15 июня 2018
Краткое содержание книги Казакъ кызы (җыентык) / Дочь степи, аннотация автора и описание
Прежде чем читать книгу целиком, ознакомьтесь с предисловием, аннотацией, описанием или кратким содержанием к произведению Казакъ кызы (җыентык) / Дочь степи. Предисловие указано в том виде, в котором его написал автор (Галимҗан Ибраһимов) в своем труде. Если нужная информация отсутствует, оставьте комментарий, и мы постараемся найти её для вас. Обратите внимание: Читатели могут делиться своими отзывами и обсуждениями, что поможет вам глубже понять книгу. Не забудьте и вы оставить свое впечатие о книге в комментариях внизу страницы.
Описание книги
«Татар прозасы» сериясеннән дөнья күргән сигезенче китапта татар әдәбияты классигы, күренекле прозаик Галимҗан Ибраһимовның «Алмачуар» һәм «Тирән тамырлар» хикәяләре, «Казакъ кызы» романы урын алды.
В формате PDF A4 сохранен издательский макет книги.
Казакъ кызы (җыентык) / Дочь степи читать онлайн полную книгу - весь текст целиком бесплатно
Перед вами текст книги, разбитый на страницы для удобства чтения. Благодаря системе сохранения последней прочитанной страницы, вы можете бесплатно читать онлайн книгу Казакъ кызы (җыентык) / Дочь степи без необходимости искать место, на котором остановились. А еще, у нас можно настроить шрифт и фон для комфортного чтения. Наслаждайтесь любимыми книгами в любое время и в любом месте.
Текст книги
– У?ллә аны гомер буена Т—РёРєРјРё асрар РёРґРµТЈРјРµ? Менә тилергән РЅУ™СЂСЃУ™!.. – РґРё.
У?ткәй ачуланмый, кызмый, РјРёРЅРµ юатырга тырыша:
– Чү! Закир, алай юк өчен елап барма, – ди. – Бернәрсә дә булмас, без аны буразна яклап очка гына җигәрбез… Үзең ат куарсың… Карап кына йөртерсең, – ди.
Мин аның саен ярсыдым, аның саен елый бирдем.
Ашарга чакырдылар – кермәдем. Самовар кайнаган диделәр, аңа да карамадым. Туктаусыз еладым да еладым. Шулай елый-елый барып, эштән чыгып, бакча буендагы такта өстендә йоклап та калганмын.
Уянып китсәм, ишегалдында түшәктә ятам.
Төш ауган. Кояш түбәнәеп бара. Дөнья бик рәхәт кенә, талгын гына тора, йортта бер кеше дә күренми. Сабаннар, арбалар да юк, капка туры ачык тора.
Сикереп тордым да абзарга йөгердем.
Барсам, ни күрим?! Минем Алмачуар, озын тезген белән бәйләнгән хәлдә, улакның бер башыннан икенче башына йөреп тора.
Ахрысы, сагынгандыр: мине күрүгә кешнәп үк җибәрде.
Телләребез сөйләмәсә дә, без бер-беребезне бик тирән аңлыйбыз. Мин килеп күренүгә, ул шатланып ук китте; өстен, ял, койрыгын тазартканда, йөзеннән сыйпаганда, айгырым бертуктаусыз «иһи… иһи…» дип, йомшак кына кешнәп, иркәләнеп тора.
Улагын төзәттем, коега илтеп, су эчердем дә өйгә кердем.
У?ткәй ярым шелтә, ярым елмаю белән каршы алды:
– Елак малай! Җиңдең бит, ахрысы!..






