Адбіць у чужынцаў кляйнотаў сваіх

– Прабачце, Паyлiна Язэпаyна, – у голасе вучня чуваць каяньне. – Я не хацеyшы. Проста вырашыy паспрабаваць…

На камэры шыльда:

«Усьцюжанiн Сяргей Іванавiч: лейтэнант, камандзiр узводу мотастралковае роты карнага батальёну.

Злачынства: генацыд беларускага насельнiцтва г. Гомлю.

Экспанаваньне: 63 гады».

– Ведаю, што ты спрабаваy. Сюжэтны архетып Вечнага вяртаньня. Але ж ледзь не засмажыy яго сваёй псыхапраекцыяй.

Хлопчык моyчкi глядзiць на Паyлiну Язэпаyну анёльскiмi вачыма.

– Трэ было абраць архетып папрасьцей, напрыклад, Аблогу, як Сафiйка.

Дзяyчынка зь вiртуалайзэрам у руках стаiць побач зь iншай камэрай.

«Банцэвiч Алеся Пятроyна. Начальнiца аддзелу iдэалягiчнае работы, культуры i па справах моладзi Гомельскага райвыканкаму.

Злачынства: бязьдзейнасьць, калябарацыя з акупацыйным рэжымам.

Экспанаваньне: 75 гадоy».

– Зразумей, Альгердзе, у школьнага музэю няма столькi грошай, каб папаyняць экспазыцыю. Апошнiя экспанаты.

Хлопчык слухмяна кiвае.

– Цi мо хочаш, каб твае бацькi заплацiлi?

Спужана трасе галавой.

– Паyлiна Язэпаyна, – заступаецца за сябра нехта з купкi аднаклясьнiкаy, якiя назiраюць за псыхапраекцыямi збоку, – ну чаго вы так строга? Пэyна, ня ведаеце: у яго бабку зь дзедам закатавалi, бо y аyтобусе па-нашаму размаyлялi.

– А y Сафiйкi, – парыруе настаyнiца, – прабабуля y нас працавала. Расстралялi праз тое, што расейскую лiтаратуру замежнай называла. Не зьдзiвiy. І Сафiйка яшчэ не праектавала на карнiка.

Дзяyчынка сур’ёзна кiвае.

– То тады, – Паyлiна Язэпаyна падыходзiць да кампутару, – я пераyсталюю ягоныя псыхапаказьнiкi, а ты, Альгердзе, можаш пакуль папраектаваць на здраднiцу. Толькi акуратна, зразумеy?

– Зразумеy, Паyлiна Язэпаyна.

Настаyнiца занятая наладамi на манiторы й ня бачыць, зь якою yсьмешкаю хлопчык iдзе да Банцэвiчанкi. Затое бачыць Сафiйка. І ягоная yсьмешка ёй ну зусiм не падабаецца.

Аж надта паскудная гэтая yсьмешка.

Альгерд нацягвае вiртуалайзар, i yжо праз колькi хвiлiнаy ссушанае жаночае цела y камэры пачынае рэзка курчыцца.

Урок гiсторыi працягваецца. На калiдоры чакае наступная група.

Блюзьнеры Анкегу

Калi я пiсаy раман «Новая Зямля: Куканiя», то напрыдумляy у запас розных рэлiгiяy i культаy. Была сярод iх царква Касматэiзму, iдэю якое я падгледзеy у Лiёна Спрэг дэ Кампа й перарабiy на свой капыл.