На нашем сайте вы можете читать онлайн «На дняпроўскім лузе». Эта электронная книга доступна бесплатно и представляет собой целую полную версию без сокращений. Кроме того, доступна возможность слушать аудиокнигу, скачать её через торрент в формате fb2 или ознакомиться с кратким содержанием. Жанр книги — Серьезное чтение, Современная проза, Современная зарубежная литература. Кроме того, ниже доступно описание произведения, предисловие и отзывы читателей. Регулярные обновления библиотеки и улучшения функционала делают наше сообщество идеальным местом для любителей книг.
На дняпроўскім лузе

Автор
Дата выхода
26 февраля 2019
Краткое содержание книги На дняпроўскім лузе, аннотация автора и описание
Прежде чем читать книгу целиком, ознакомьтесь с предисловием, аннотацией, описанием или кратким содержанием к произведению На дняпроўскім лузе. Предисловие указано в том виде, в котором его написал автор () в своем труде. Если нужная информация отсутствует, оставьте комментарий, и мы постараемся найти её для вас. Обратите внимание: Читатели могут делиться своими отзывами и обсуждениями, что поможет вам глубже понять книгу. Не забудьте и вы оставить свое впечатие о книге в комментариях внизу страницы.
Описание книги
У кнігу празаіка Міхася Слівы ўвайшлі апавяданні, навелы, гумарэскі, мініяцюры. Асобны раздзел складаюць літаратуразнаўчыя і літаратурна-крытычныя артыкулы і рэцэнзіі на кнігі беларускіх пісьменнікаў. Большасць твораў прайшлі своеасаблівую апрабацыю – друкаваліся ў часопісах «Полымя», «Нёман», «Беларуская думка», «Вожык», «Вясёлка», у газетах «Літаратура і мастацтва», «Звязда», «Чырвоная змена», у калектыўных зборніках, альманахах.
Кніга, як чатырохгранны ізумруд, складаецца з чатырох раздзелаў, кожны з якіх будзе па-свойму цікавым.
На дняпроўскім лузе читать онлайн полную книгу - весь текст целиком бесплатно
Перед вами текст книги, разбитый на страницы для удобства чтения. Благодаря системе сохранения последней прочитанной страницы, вы можете бесплатно читать онлайн книгу На дняпроўскім лузе без необходимости искать место, на котором остановились. А еще, у нас можно настроить шрифт и фон для комфортного чтения. Наслаждайтесь любимыми книгами в любое время и в любом месте.
Текст книги
Не ведаю, што y такi адказны для yсяго калектыву час думаy Толiк, а я меy, мяркую, правiльную думку: як самому не трапiць пад колы i yратаваць партфель! Шэф што? Фiрма без яго абыдзецца вельмi проста. Хаця мiльганула i iншая думка: у яго ж сям’я…
Зноy гудок…
– Ідыёты, – шэф ужо сiпiць, – мяне цягнiце.
Паставiлi мы асцярожна партфелi побач з рэйкамi. Я са свайго боку штосiлы пацягнуy шэфа за рукаy – рукаy у мяне застаyся, Толiк – са свайго.
– Дапамажыце!.. Мiлiцыя, мiлiцыя! Людцы!.. – вые, ну чыстая сiрэна, як у кiно y час авiяналёту, Аляyцiна Паyлаyна.
Калегi вакол мiтусяцца. Шум, гам… Адтуль, дзе цьмянае святло, даносiцца тупат ног па прамерзлай зямлi, чуецца мiлiцэйскi свiсток. І тым жа часам – зноy гудок лакаматыва. Лязг буфераy… Усё, знясiлены, падаю на снег побач з вагонам. І раптам крыкi «Ура!» з таго боку вагона i – «Жывы, жывы…»
Вось яно што, выратаваyся.
– У чым справа? Каго рабуюць?
Ды не рабуюць, тлумачаць нашы, а, маyляy, так i так.
Святло папаyзло па вагоне, мiлiцыянер кажа:
– Ды гэта спiсаны вагон. Тут тупiк! Дзе ж вы бачылi састаy? А станцыя – там, – паказвае направа yдалечыню, дзе цьмяныя агнi. – Вас бы, шаноyныя, – аштрафаваць! Але амнiстыя вам ад мяне. Сёння ж, як вы сказалi, ноч двух мужчынскiх святаy.
У каго пасля гэтага не адсохне язык, калi ён будзе на нашу мiлiцыю плявузгаць усялякае глупства? Мiлiцыянер, пасля нас суправаджаючы, строга сачыy, каб з намi больш нiчога не здарылася… Сяржант нават ад пачастунку адмовiyся: служба… А на развiтанне працытаваy, калi мы не ведалi, як яму аддзячыць: «Мая мiлiцыя мяне беражэ». Мы думалi, што сам датумкаy, але ён сказаy, што Маякоyскi: маyляy, бiзнесмены, як вы y школе i iнстытутах вучылiся?.
Рукаy ад шэфавага палiто, як экспанат-доказ бяспрыкладнай адвагi i мужнасцi Івана Мiкiтавiча, мы выставiлi y музеi фiрмы «Перапрадай». А што, хай клiенты-пастаyшчыкi рознага замежнага iм непатрэбнага рыззя ведаюць, хто кiруе фiрмай, i зайздросцяць нам.
Незвычайная хвароба
Іван Іванавiч Сiнiцын, начальнiк нашай арганiзацыi, нечакана захварэy.







