На нашем сайте вы можете читать онлайн «Слоў моб». Эта электронная книга доступна бесплатно и представляет собой целую полную версию без сокращений. Кроме того, доступна возможность слушать аудиокнигу, скачать её через торрент в формате fb2 или ознакомиться с кратким содержанием. Жанр книги — Знания и навыки, Эзотерика, Эзотерика / оккультизм. Кроме того, ниже доступно описание произведения, предисловие и отзывы читателей. Регулярные обновления библиотеки и улучшения функционала делают наше сообщество идеальным местом для любителей книг.
Слоў моб

Автор
Дата выхода
13 февраля 2023
Краткое содержание книги Слоў моб, аннотация автора и описание
Прежде чем читать книгу целиком, ознакомьтесь с предисловием, аннотацией, описанием или кратким содержанием к произведению Слоў моб. Предисловие указано в том виде, в котором его написал автор (Дзяніс Трусаў) в своем труде. Если нужная информация отсутствует, оставьте комментарий, и мы постараемся найти её для вас. Обратите внимание: Читатели могут делиться своими отзывами и обсуждениями, что поможет вам глубже понять книгу. Не забудьте и вы оставить свое впечатие о книге в комментариях внизу страницы.
Описание книги
Кніга “Слоў моб” была напісаная на працягу некалькіх гадоў, у яе ўвайшлі тэксты Дзяніса Трусава на англійскай, беларускай, в’етнамскай, польскай і рускай і мовах, у тым ліку вершы, якія друкаваліся ў кнізе ад імені Дзіны Мележ, лірычнага альтэр-эга аўтара (Дина Мележ. В вечный нешмяк. Гродно, 2008). Беларускія тэксты ў кнізе — аўтарызаваны пераклад з рускай мовы Паўла Касцюкевіча і Марыі Мартысевіч, апроч тэкстаў: “Ніколі”, “Хутка канікулы”, “29.Х.37”, “Па траекторыі пчалы”, “Тры маці”, “Менск Непераменск”, “Тастамент”, створаных Дзянісам Трусавым па-беларуску.
Слоў моб читать онлайн полную книгу - весь текст целиком бесплатно
Перед вами текст книги, разбитый на страницы для удобства чтения. Благодаря системе сохранения последней прочитанной страницы, вы можете бесплатно читать онлайн книгу Слоў моб без необходимости искать место, на котором остановились. А еще, у нас можно настроить шрифт и фон для комфортного чтения. Наслаждайтесь любимыми книгами в любое время и в любом месте.
Текст книги
Блакiтнае пяшчотнае вока глядзела на грыбнiка з моху.
Вока мiргнула, грыбнiк нахiлiyся.
Вока заплюшчылася.
Грыбнiк дастаy нож.
Нападалёку yпала шышка, адскочыла ад галiны i пстрыкнула па кары.
Уверсе, у карунках хвоi, амаль ля самага неба, усё раптам згадала ваверчанё i пасiвела.
Усе людзi спярша добрыя i yсе дзецi спярша неyмiручыя.
І вочы спярша – ненаглядныя.
Спярша yсё – нiшто.
Ішоy па лесе грыбнiк навобмацак, варушачы бровамi над крывавымi чорнымi дзiрамi.
Ішоy, мусiць, вiдаць, магчыма дадому.
У цёплым iмху на yзлеску плакала блакiтнае пяшчотнае вока.
zimna wojna
(З альбому “Dead Europe FM”, 2009)
graniczymy
tylko raz —
rozporkami
graniczymy
tylko raz —
ranami warg
ranami warg
korkociagami
kregoslupоw
graniczymy
beznamietnie
relaks
orgazm
barter
zmeczenie
i znоw —
dwa ponure
mocarstwa
lezace obok
siebie
wydalaja
dyplomatоw
wysylaja
szpiegоw
graniczymy tylko raz
*
idzie snieg
idzie zimna
wojna
*
jest luty
Як было да Вялiкага Прамянiстага
Аднойчы y Ампетыянii не yзышло сонца.
Усе былi вельмi занятыя сваiм жыццём i гэтага зусiм не заyважылi.
Працавалi станкi, адразаючы трошачкi больш працоyных пальцаy, чым зазвычай, гадзiншчыкi мружылiся крыху мацней, у дзяцей хованкi перасталi карыстацца папулярнасцю. Ампетыянскiя вытворцы слюдзяных пляжных акуляраy збанкрутавалi.
І цеплаходы плылi, гiнучы часцей.
Глядзець тэлевiзар i не глядзець тэлевiзару зрабiлася абое-рабое.
Але нiхто не заyважыy, што сонца не yзыходзiла.
І было так датуль, пакуль не нарадзiyся Вялiкi Прамянiсты.
Але адгэтуль у Ампетыянii мудрыя людзi кажуць: “Пераначуем – менш пачуем”.
+ + +
хлопчык, укушаны ветрам
о, зубы ветру, што сцялi маю галаву!
о yчэпiстыя, атрутныя зубы, што сцапалi мяне на паyдарогi да цiхiх заток правiнцыйнага жыцця! вецер павабiy мяне, заразлiвы смерч, чорны вiхор, а зубы ягоныя загнутыя на захад – нiхто не вернецца з пашчы ветру, нiхто не прыйдзе з захаду.
я хлопчык, што круцiць глобус.
я хлопчык, што yведаy, дзе y сусвету захад.
я хлопчык, укушаны ветрам.
Паyвiшнёвы сад
Пазаyчора скусiлi з неба Поyню, маман хадзiла скардзiцца гарадавому.
Гарадавы сказаy, што yсiм есцi хочацца i каб маман не пераймалася.





