Æмдзæвгæтæ. Санахъоты Юляйы тæлмац

Н?рынц та гуымс?гт?, ?сног та и х?ст…

Зынг кард – ?з ныр ?м? ц?х?р арт.

«… цирхъ-иу мын с?в?рут м? таб?тыл, уым?н ?м? ?з уыдт?н хъ?батыр салдат ад?ймагад с?рибарг?н?н х?сты».

    Г. Гейне

Hymnus

Ich bin das Schwert, ich bin die Flamme.

Ich habe euch erleuchtet in der Dunkelheit, und als die Schlacht begann, focht ich voran, in der ersten Reihe.

Rund um mich her liegen die Leichen meiner Freunde, aber wir haben gesiegt. Wir haben gesiegt, aber rundumher liegen die Leichen meiner Freunde.

In die jauchzenden Triumphges?nge t?nen die Chor?le der Totenfeier. Wir haben aber weder Zeit zur Freude noch zur Trauer. Aufs neue erklingen die Trommeten, es gilt neuen Kampf —

Ich bin das Schwert, ich bin die Flamme.

«…ein Schwert sollt ihr auf den Sarg legen; denn ich war ein braver Soldat im Befrei-ungskampf der Menschheit».

    H. Heine

«Д? фыст?джы зын фарст?й…»

Д? фыст?джы зын фарст?й

Цы т?рсын к?ныс м?н?

Фыссыс, ды м?н н? уарзтай, —

Цы тыхсыс у?д, ц?м?н?

?хс?з сыфы, лыст?г фыст, —

Чысыл къух?н й? ф?д.

Д?рддыл фыссын – дз?гъ?л куыст,

Куы н? уал уарзай, у?д.

«Der Brief, den du geschrieben…»

Der Brief, den du geschrieben,

Er macht mich gar nicht bang;

Du willst mich nicht mehr lieben,

Aber dein Brief ist lang.

Zw?lf Seiten, eng und zierlich!

Ein kleines Manuskript!

Man schreibt nicht so ausf?hrlich,

Wenn man den Abschied gibt.

«Ды – дидинау х?рзаив, …»

Ды – дидинау х?рзаив, —

У?здан, р?сугъд, сыгъд?г.

?м? м? удм? катай

?рбахъуызы сынд?г.

Ф?з?гъын: райс й? зынт?, —

Уый уаз х?сыл нымай!

Хуыцау?й иу хорз курын, —

Ц?ст?й дын ма у?д хай!

«Du bist wie eine Blume…»

Du bist wie eine Blume,

So hold und sch?n und rein;

Ich schau dich an, und Wehmut

Schleicht mir ins Herz hinein.

Mir ist, als ob ich die H?nde

Aufs Haupt dir legen sollt,

Betend, da? Gott dich erhalte

So rein und sch?n und hold.

«Ды сомбон куы бауай м? бинойнаг…»

Ды сомбон куы бауай м? бинойнаг,

К?ндз?ни д?м алчи х?л?г,

Н? цард та уыдз?ни т?худиаг,

Х?сдз?ни дын амонд д? л?г.

Д?ум? ?з, д? т?рг?йтт?м, не стигъ д?н,

Уыдзын?н д? буст?м ф?лм?н.

?рм?ст мын куы не ?пп?лай ме стихт?й,

У?д дем? ц?ринаг н? д?н.

«Und bist du erst mein ehlich Weib…»

Und bist du erst mein ehlich Weib,

Dann bist du zu beneiden.