Скандинавия мифологиясе

Шулай итеп Асларны? х?б?р й?рт?чесен Скирнирны Свартальфхеймга ?иб?р?л?р.

Одинны? йомышын ишетк?ч, гномнар озак кына богауны кайсы металлдан ясарга мик?н дип ки??шл?ш?л?р. Шуннан со? и? ?лк?не ?йт?:

– Без аны металлдан т?гел, ? тауларны? тамырларыннан, песи адымнарыны? тавышыннан, хатын-кызлар сакалыннан, кошларны? т?керегенн?н, балыкларны? тавышыннан ??м аюларны? се?еренн?н ясарбыз ??м, минем уйлавымча, мондый богауны х?тта Фенрир да ?з? алмас.

Шулай булды да, ике айдан со? Скирнир аллаларга ?лк?н гном ки??ше бел?н эшл?нг?н Глейпнир диг?н богау алып кил?.

Шуннан бирле песи адымнары х?зер тавышсыз, хатын-кызлар–сакалсыз, тауларны? тамырлары юк, кошларны? – т?кереге, аюларны? – се?ере, ? балыкларны? – тавышы.

Аслар Глейпнирны беренче тапкыр к?рг?ч, бик га??пл?н?л?р. Бу богау кулдан да юанрак т?гел, еф?к шикелле йомшак, ?мма аны ныграк тарткан саен, ул чыдамлырак була. Х?зер инде аны Фенрирга кидерерг? ген? кала. Л?кин аллалар башта аны беркемг? д? зыян китерм?сен ?чен, д?нья ди?гезенд? урнашкан Лингви утравына алып барырга булалар.

– Син со?гы ??м и? м??им сынау алырга тиешсе?. ?г?р булдырса?, сине? даны? б?тен д?ньяга таралачак, ?мма моны? ?чен син безне? бел?н барырга тиеш.

– Мин ?зер, – дип ризалаша Фенрир.

?мма Аслар аны утрауга алып килг?ч ??м богауны а?а ябарга диг?нд?, Фенрир ачулы итеп тешл?рен ыржайта.

– Бу богау шундый нечк?, ?г?р ул тылсымлы т?гел ик?н, аны ?з? берни д? тормый. ?г?р ул тылсымлы булса, минем к?чем? карамастан, мин аны б?лки ?з? д? алмам, – ди Фенрир.

Дим?к, я мин бернинди данга да ия булмыйм, я мин сезне? тоткыныгызга ?йл?н?м.

– Син ялгышасы?, Фенрир, – дип каршы кил? Один. ?г?р син безне? богауны ?з? алмыйсы? ик?н, дим?к син к?чсез, ??м безг? синн?н куркырга кир?кми ??м без сине азат ит?без. ?г?р син аны ?зс??, син берни д? югалтмыйсы?.

– С?ер ?йберл?р с?йлисе? син, – дип к?леп куя б?ре баласы. Яхшы, мин сезг? р?хс?т ит?м, л?кин сезне? берегез залог итеп минем авызга у? кулын куйсын.

Аслар башларын иял?р, ?мма Тюр гына куркусыз алга чыга.

– Мин риза, – ди ул ??м кулын Фенрирны? авызына тыга.

Теге сак итеп кен? ?зене? ?ткен тешл?ре бел?н аны кыса.

– ? х?зер ми?а богауны кидерегез, – ди ул тыныч кына.

Аллалар иркен сулап куялар, л?кин Тюрга куркынычлык бел?н карыйлар. Б?ре баласыны? муенына Глейпнир салалар, ? икенче ягы алдан кыяга беркетелг?н була. Фенрир башын селкетеп ала, аннары богауны б?тен к?чен? тартып-сузып карый, л?кин га??п богау ?зелми.