Шерлок Холмс ва доктор Уотсоннинг саргузаштлари

Ўлимингиздан олдин шуни тушуниб олишингизни жуда истайман.

– Бу оғриқларни енгиллаштирадиган бирор нарса беринг, илтимос!

– Ҳа, оғриқлар пайдо бўлдими? Менинг сичқонларим ҳам ўлимидан олдин чийиллашарди. Гўё пайлар тортишиб қолгандек-а?

– Ҳа, ҳа, худди чангакдек.

– Ҳечқиси йўқ.

Бу гапимни эшитишингизга халақит бермайди. Эшитинг! Эслаб кўринг-чи, касал бўлишингиздан олдин ҳаётингизда бирор бир ғаройиб воқеа содир бўлганми, йўқми?

– Йўқ, йўқ, ҳеч нарса.

– Яхшироқ ўйланг.

– Мен жуда оғир касалман, ўйлашга қодир эмасман.

– Ундай бўлса, сизга ёрдамлашиб юбораман.

Почта орқали бирор нарса олмадингизми?

– Почта орқали?

– Масалан, қутича.

– Ҳозир, ҳозир, эслаб кўрай-чи. Тинкам қуриб боряпти!

– Холмс, эшитинг! – у жон бераётганни елкасидан қаттиқ силкиди шекилли. Мен ўз жойимда зўрға чидаб ўтирардим.

– Сиз мени эшитиб олишингиз керак! Фил суягидан ясалган қутича эсингиздами? Сиз уни чоршанба куни олдингиз. Уни очдингиз… эсингиздами?..

– Ҳа, ҳа, мен уни очдим, унда ўткир пружина бор эди. Қандайдир ҳазил…

– Бу ҳазил эмас, сиз бунга тез орада ишонасиз. Сиз аҳмоқ одам, энди ўзингиздан ўпкалайверинг.

Менинг йўлимга тўғаноқ бўлишни ким қўйибди сизга? Агарда менга тегмаганингизда, сизга ёмонлик қилмасдим.

– Эсимга тушди! – хириллади Холмс. – Пружина! Мен эҳтиётсизлик қилиб панжамни ўшанда қонатиб олган эдим.