Шерлок Холмс ва доктор Уотсоннинг саргузаштлари

– Эътироф этишим керакки, сизни муваффақият билан табриклай олмайман, жиноятни текшириш, очиш – бу аниқ фан, ҳар ҳолда аслида шундай бўлиши керак. Бу ишни эҳтиросга берилмай, жуда аниқ ва изчил тасвирлаш керак. Китобингиз эса йиғлоқи бир руҳда ёзилган. Бу Эвклиднинг бешинчи постулоти тўғрисидаги мулоҳазаларга ишқий можарони аралаштиришдай бир гап.

– Ахир, унда чинданам романтик бир воқеа бор эди-да, – деб эътироз билдирдим. – Мен шунчаки фактларга қатъий амал қилдим.

– Баъзи бир нарсалар тўғрисида оғиз очмаса ҳам бўларди, ақалли фактларни баён этишда меъёрдан чиқмаслик керак эди.

Бу ишда кишининг эътиборини тортадиган бирдан-Р±РёСЂ нарса Р±Сѓ натижа-СЋ, сабабга РѕРёРґ фикр-мулоҳазалар сираси. Р?шнинг чигалини муваффақиятли ечишга С…СѓРґРґРё шу нарса ёрдам берди.

Бу сўзлар менга оғир ботди – ахир, кўнглини кўтариш учун Холмснинг ишини тасвирлаган эдим.

Унинг худбинлиги ҳам жаҳлимни чиқарди, китобимнинг ҳар бир сатрини унинг бебаҳо услубига бағишлашим керак экан-да. Дўстим билан Бейкер-стритда бир неча йил бирга истиқомат қилиб, вазмин, насиҳатомуз гап-сўзлари замирида яширинган қандайдир манманлик, шуҳратпарастликни неча-неча бор пайқаганман. Лекин унга ҳеч нима деб жавоб қилмадим, афғон милтиғидан отилган ўқни яқингинада чиқариб олишган ярадор оёғимни қимирлатганимча индамай ўтиравердим.